Alexa atrk.gif
banner
banner
banner
Ana Sayfa >> Yazarlar Cenk UZUNOĞLU | 30 Temmuz 2018, Pazartesi

‘’Zurna’’da olur

Paylaş  
35
26
34

Yıl 1988.

Hatırladığım kadarıyla aylardan Temmuz ya da Ağustos.

Neredeyse tamı tamına 30 yıl önce.

Yer Atlanta’daki CNN binasının hemen yanındaki kongre salonu.

Demokrat PartiABD Başkan adayının resmi olarak açıklanacağı ve konuşma yapacağı 3 günlük kongrenin son günü.

Hatırlatmak için söyleyeyim Demokrat Partinin Başkan adayı o günkü Massachusetts Eyaleti Valisi Yunan asıllı Michael Dukakis.

O dönemde Atlanta’da çalıştığım için tanıdığım Rumların aracılığıyla bu kongreyi iyi bir yerden giriş kartı temin ederek izleme fırsatı buldum.

Çok yakın bir samimiyetim olmasa da üniversitede tanıştığım bir iki Omorfolu Rumdan giriş kartı talep ettiğimde, sanırım Rum-Yunantopluluğunun siyasete etki etmekte geldiği noktayı bir Kıbrıs Türk’üne göstermek istemiş olmalarından faydalandım.

Bizim alışık olduğumuz kongrelerden ziyade festival kıvamında geçiyor Amerika’daki parti kongreleri. 

Parti içi tartışma ve rekabetbüyük kongre öncesinde yapılan ve bir yıla yakın süren eyalet kongrelerinde son buluyor.

Bu festival kıvamındaki final kongre eyalet kongrelerinde söylenenlerin konsolidasyonunun yapıldığı platform görevi görüyor.

Partinin programının çeşitli kişiler tarafından vitrine çıkarıldığı yer oluyor.

Konuşmacılar, başkanlık seçimi kazanılırsa kabinede yer alacak olanlardır, ya da partinin gelecek vaat eden senatörleri, valileri ve ilerideki başkan aday adayları oluyor.

Lafı uzatmayalım.

O kongrede sırası gelip kürsüde konuşan bir kişi o kadar heyecan vermekten uzaktı ki, büyük bir çoğunluk sıkılmaya başladı.

Başka ne zaman bu fırsatı yakalarım düşüncesinde o ana kadar her konuşulanı dikkatle dinlemeye not almaya çalışsam da, ben de konuşmadan sıkılmış ve etrafı seyreder duruma geçmiştim ki…

Kürsüdeki konuşmacı ‘’konuşmama son verirken’’ dedi ve birden salondan büyük bir alkış koptu.

Bu spontane yaşanan durum karşısında hem konuşmacının hem de salonda bulunanların karşılıklı gülüşmesinin ardından son sözlerini de söyleyip konuşmacı kürsüden indi.

Bütün bu yaşananlar televizyonların canlı yayında olduğu sırada gerçekleşti.

Ortaya çıkan görüntü bırakın siyasetçiyi sıradan sunum yapan herhangi biri için bile çok zor bir durum yaratırdı.

Ama aynı kişi bir hafta sonra Amerika’da gece yayınlanan ve tüm ülkede en çok izlenen ‘’talk Show’’ programına katıldı. O görüntüler stüdyodaki seyircilerle tekrar izlenip yorumlandı. Ama televizyon programında farklı bir şey daha yaşandı. Salon konuşmasında herkesi sıkıntıdan bayıltan bu kişi ne kadar iyi saksafon çaldığını programın daimi müzik grubuyla birlikte bir şarkıyı canlı icra ederek gösterdi. Muhteşem bir performanstı.

Kongredeki konuşmasıyla içine düştüğü durumu unutturdu ve gündem oldu.

Geriye dönüp bakıldığında bu kişi için o televizyon programındaki performansı bir dönüm noktasıydı.

Aynı kişi 4 yıl sonra Beyaz Saray’daki 12 yıllık Cumhuriyetçi Parti iktidarına son vererek Amerika’nın en genç başkanlarından biri olarak seçildi.(*)

Bu kişi sonrasında bir kez daha seçim kazanıp sekiz yıl Başkanlık yapan Bill Clinton’du.

***

Tüm bunları niye mi yazdım.

Ne zaman bir siyasetçi partisi içinde zor durumda kalsa ya da her kurultay konusu gündeme geldiğinde aklıma bugüne kadar izleme fırsatı bulduğum tek kurultayda yaşanan benim de şahidi olduğum bu anekdot gelir.

Kılıçdaroğlu fena halde köşeye sıkıştırıldı ve CHP’de yine kurultay sesleri çıkıyor ya.

Yüzümde gülümsemeyle acaba diyorum Kılıçdaroğlu ya da İnce saksafonçalsa CHP için yeterli olur mu?

Umut en son ölür derler ama sanki de CHP başka türlü belini doğrultamayacak gibi.

Yeter ki CHP’nin içine düştüğü durumu kurtarabilmek için parti içinde ‘’saksafon çalma’’ fikrini söyleyecek cesaret ve kalitede birilerininolduğunun sinyali verilsin.

CHP’nin gündemi ele geçirmesi ve bir ‘’çekim gücü’’ yaratabilmesi için buna ciddi kafa yormak lazım.

Gelinen noktada kim seçilirse seçilsin ‘’saksafon çalmaktan’’ başka çare yok gibi.

Saksafona takılmayın.

O bir metafor.

Zurna da olur.

(*) 1988 seçimlerinde Demokrat partinin başkan adayı olan Dukakis baba Bush karşısında ABD Başkanlık seçimi tarihinin en büyük hezimetini aldı. Baba Bush bir sonraki seçimde de süpriz bir şekilde ABD’nin küçük ve fakir eyaletlerinden birinin valisi olan Bill Clinton’a karşı seçimi kaybetti.

Bu İçeriğe Emoji İle Tepki Ver
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 

Facebook yorum
YORUMLAR
0
ONAY BEKLEYENLER
0
YAZARIN SON 10 YAZISI
21 Temmuz 2019, Pazar    İki farklı anlayış ve CB adayı tercihi
14 Temmuz 2019, Pazar    "Sineye çekme", seçimi erkene çek
10 Temmuz 2019, Çarşamba    Akıncı'nın "değerli yalnızlığının" düşündürdükleri
7 Temmuz 2019, Pazar    Seçenekler ihtiyacın ne olduğuna işaret ediyor
30 Haziran 2019, Pazar    Federasyona hayal diyenlere düşündürtülmemesi gereken
23 Haziran 2019, Pazar    "Kayserilinin bilet hayaline" benzemesin
16 Haziran 2019, Pazar    Biri tescillenmiş "hayal ürünü" diğeri beklemede
10 Haziran 2019, Pazartesi    Kolayı varken...
2 Haziran 2019, Pazar    Hayal ettim...
27 Mayıs 2019, Pazartesi    Zor olan denenmezse işleri zor

banner
banner
banner
banner
banner

İki farklı anlayış ve CB adayı tercihi
Cenk UZUNOĞLU | 21 Temmuz 2019, Pazar
Durgunluğa girmiş olan Kıbrıs sorununa çözüm arayışında son bir ay içerisinde bizim taraftan kaynaklı iki gelişme oldu.
Biri Özersay’ın Maraş’ın açılmasına kadar gidebilecek açılımdı. Diğeri de Akıncı’nın gaz paylaşı...
"Sineye çekme", seçimi erkene çek
Cenk UZUNOĞLU | 14 Temmuz 2019, Pazar
Teamüllere uygun olmayan davranışlarla hem T.C. hem de buna ayak uydurmayı marifet sayan kraldan kralcı yerli işbirlikçileri tarafından Akıncı’yı yalnızlaştırma ve yıldırma amacı güdülüyor.

Halbuki hiç bu yola başvu...
Akıncı'nın "değerli yalnızlığının" düşündürdükleri
Cenk UZUNOĞLU | 10 Temmuz 2019, Çarşamba
2015’te halktan alınan yetki belli ki Crans Montana’dan sonra pratikteki işlevselliğini her geçen gün kaybetmiştir.
2015 seçimlerinde BM parametreleri içinde federasyona dayalı çözüm için müzakere etme yetkisi almışt...