Alexa atrk.gif
banner
banner
banner
banner
Ana Sayfa >> Yazarlar Doç. Turgay HİLMİ | 26 Ağustos 2015, Çarşamba

Alo Elif'ciğim ben Turgay Abi'n

Paylaş  
74
210
67

img

Bu yazımı sevgili Elif’in izni ile yazıyorum..

Yıl 2004.

Almanya’daki evimde internet üzerinden ülkemizin gazetelerine göz atıyordum.

Bir genç kızımız, henüz 24 yaşında, adı Elif.

Girne’de bir apartmanın beşinci katından düşmüş.

Büyük bir şans eseri hayatta kalmayı başarmış.

Üzüntülü ailesi varını yoğunu satarak Elif’i tedavi için bir ambülans uçak ile İstanbul’da özel bir hastaneye tedavi için götürmüş.

Gazeteler aracılığı ile yardım istiyorlar.

İçimdeki insan sevgisi bir anda alevlendi.

Haberdeki numarayı aradım. Elif’in annesi çıktı. Kendimi tanıtıp Elif’i sordum. Uzun bir süreden beri İstanbul’da bir özel hastanede tedavi gördüğünü söyleyerek bana Elif’in telefon numarasını verdi.

Daha önce tanışmamıştık.

Aradım…

Alo..

Biraz bekledim ve derin bir nefes alarak..

Alo Elifciğim ben Turgay abin, seni Almanya’dan arıyorum. Geçirmiş olduğun kazayı az önce öğrendim bir hatırını sormak istedim.

Çok teşekkür ederim Turgay abi.

Nasılsın?

Zor günler geçiriyorum ama senin sesin o kadar güzel ve sıcak ki moralim bir anda düzeldi.

Seni ziyarete geliyorum.

Ne zaman?

Yarın geleyim mi?

Çok sevinirim dedi.

Ve ertesi gün Elif’i görmek için bir günlüğüne İstanbul’a uçtum.

Odasına girdim ve uzun zamandan beri tanışıyormuşuz gibi konuşmaya başladık. Yanında kalan bir de bakıcısı vardı.

O’na bebek bir ayıcık hediye almıştım ve iyileşmesi için kendisine şans getireceğini söyledim. Çok sevindi.

Kısa sürede neler neler konuştuk Elif ile.

Vücudu büyük bir darbe almıştı ve tedavisi birçok komplike ameliyatlarla devam edecekti.

Kafamda bu güzel insanımıza nasıl katkı koyabilceğimin bestesini yapmaya başlamıştım bile.

Görüşmek üzere vedalaştık.

Sabah uçağı ile İstanbul’dan Nürnberg’e döndüm.

İner inmez Nürnberg gazetesindeki genel yayın yönetmeni arkadaşımı arayarak yardım istedim.

Kendisi başkanlığını yaptığım Kuzey Kıbrıs’ın Dostları Derneği’nin de üyesi.

Hemen gazetede bir yardım çağrısı yaparak Elif için bir kampanya başlattık.

Her zaman olduğu gibi hayırsever Almanlar bir anda Elif için seferber oldular. Telefonlar gelmeye başladı.

Çok kısa bir süre içerisinde hatırı sayılır beş haneli bir meblağ Kuzey Kıbrıs’ın Dostları Derneği’nin banka hesabında Elif için toplandı.

Hayırsever Almanların bu anlamlı katkılarını ülkemize giderek bir bankada ELif’in adına açtığım bir hesaba yatırdım.

Elif de kısa bir süreliğine Kıbrıs’a gelmişti.

O’nu alandan ben aldım.

Girne Limanı’nda birer çay içip annesinin evine bıraktım ve kendisine banka hesap defterciğini takdim ettim..

Daha önünde sayısız ameliyatlar vardı.

Çok sabırlıydı ve inanıyordu.

Aradan on yıl geçti.

Elif şimdi bir yuva kurarak anne olmuş ve çalışıyor.

Bir mucize sonucu hayatta kalmayı başaran Elif’i böyle görmek büyük mutluluk veriyor insana.

Daha nice sağlıklı mutlu yıllar sevgili Elif. Tatlı oğluna ve bebek ayıcığına iyi bak..

Bu İçeriğe Emoji İle Tepki Ver
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 

Facebook yorum
YORUMLAR
1
ONAY BEKLEYENLER
0
27 Ağustos 2015, Perşembe
elif caymaz         - girne
Sevgili Turgay abiciğim, yıllar geçmesine rağmen telefondaki o sıcacık içten sevgi dolu sesi unutamam... üstelik tam da bu travmanın yıldönümünde, yıllar geçmesine rağmen hatırlaman ayrıca beni çok duygulandırdı. Senin gibi insan kılığına iyiliği, yardımseverliği misyon edinmiş melekler sayesinde o zor ve acılı günler çok daha kolay geçti... Bu gün bu yazı ile teşekkür etmeme vesile olduğun için de ayrıca teşekkür ederim. Dediğin gibi o ayıcık bana şans getirdi.. Şükürler olsun hayattayım ve ayaktayım :) on yıl önce ülkemizde tedavi imkanları çok kısıtlıydı. Burada hastanede yattığım sürede ufak müdahaleler dışında hiç bir şey yapılamıyordu.. İstanbul'a varır varmaz seri operasyonlar hemen başladı ve yıllarca sürdü. yaklaşık otuz operasyondan sonra sorunsuz yürüyebildim. Başta annem ailem arkadaşlarım ve senin gibi meleklerin yardımlarıyla tekrar ayağa kaktım. hepinize ne kadar teşekkür etsem azdır.. Okul harçlıklarından bana yardım eden o küçük alman kızcığı da unutmadım... şimdi büyümüştür... hiç birbirimizi görmedik ama görüşürsen çok sevgilerimi ilet.. Seninle de yıllar oldu görüşmedik..Sevgi ışıkları saçan o güzel gözlerinden öperim bana ve bu ülkeye kattığın değer için sonsuz teşekkürler...

YAZARIN SON 10 YAZISI
17 Ocak 2017, Salı    Hapsedilen Yetenekler
23 Kasım 2016, Çarşamba    Kıbrıs Postası 15 yaşında tıkır tıkır
19 Eylül 2016, Pazartesi    Kültür sanat ayıbımız
8 Temmuz 2016, Cuma    Ülkeyi nasıl tanıtmam
6 Mayıs 2016, Cuma    Numaracı Girne Belediyesi
16 Şubat 2016, Salı    Bellapais'e Bakanlık ambargosu
20 Ocak 2016, Çarşamba    Acı gerçekler
16 Haziran 2015, Salı    Yangın ve Papaz
26 Ocak 2015, Pazartesi    Girne Belediyesi'ne, Almanya, Avusturya, Fransa ve Türkiye'den selam ola
5 Aralık 2014, Cuma    Tramvay Devri

banner
banner
banner
banner
banner
banner
banner

Hapsedilen Yetenekler
Doç. Turgay HİLMİ | 17 Ocak 2017, Salı
Her şeyin aşırısına kaçılan bir zaman diliminde çocuklarımızı   istemeden de olsa zararlı alışkanlıklardan uzak tutmasını bilemiyoruz. Daha da ileri gidip onları teşvik ediyoruz. Dozunu bilmeden.
Toplumumuzda küçük b...
Kıbrıs Postası 15 yaşında tıkır tıkır
Doç. Turgay HİLMİ | 23 Kasım 2016, Çarşamba
Saatlerin çalışmasına herzaman hayran kaldım.
Eskiden zemberkliydiler. Hergün kurardık. Bazen biraz geri kalır veya biraz ileri giderlerdi. Gözüne büyük mercek takan saatçilere götürüp ayar yaptırırdık.
Günümüzün sa...
Kültür sanat ayıbımız
Doç. Turgay HİLMİ | 19 Eylül 2016, Pazartesi
Arkadaşlarımla Nürnberg’te bir toplantıdayım. Bir kasabanın yıllık sanat etkinliklerinin programını planlıyoruz.
Devlet katkısı yanında iş insanları, şirketler ve vakıfların da katkıları konuşuluyordu.
Toplantı sonu...