Alexa atrk.gif
banner
banner
banner
banner
Ana Sayfa >> Yazarlar Ferhat ATİK | 13 Mart 2018, Salı

Bir uçak kazası...

Paylaş  
5
5
5

Güzelim insanlar öldü. Bir uçak kazasında. Hayalleri onlarla yokoldu. Aileleri ise yaşarlarken hayaller öldü. Gencecik fidanlar. Hiç tanımadan kalbimize hançer gibi saplandı kaza haberi. Ne hayallerle yoldalardı… Ne güzel bir gelecekleri olacaktı…

Herşey yarım kaldı.

Aileleri için ise herşey bitti.

Allah kimseye yaşatmasın bu tür acıları diyoruz. Ama birilerimizin de bu sınavı oluyor.

Esas mesele ise medya da ileri geri bu konuyu masaya yatıranlar.

Yazık

“Ama” kelimesi, kendisinden önce gelen cümleyi anlamsızlaştırır. Ortadan kaldırır. Yok eder.

Ölünün arkasından kötü konuşulmaz “ama”, Allah rahmet eylesin “ama”, sevenlerine Allah sabır versin “ama”…

Kabul edilir şeyler değil. 

Kimiz zaman, özellikle toplumsal veya soydaş anlamında bir ölçekte yaşanan acı, hepimizi dağlar. Ateşin düştüğü yeri yakmasını beklemeden.

Geçtim Müslümanı, Hristiyanı, Yahudiyi veya her neye inanıyorsa insanlar o inançları, inanmasalar bile hatta kalplerini; yitimlerin acılarını bir empati ile anlamak yerine eleştirecek bir tek cümle kurmak bile yakışmaz insana.

Öyle olmadı ama. Çeşitli yerlerden çeşitli akıl almaz ifadeler gelişti.

Genel bir diyalektik psikanaliz yapmak istedim pratikçe. Aklım asılı kaldı düşündüklerime.

Nasıl bir psikoloji böylesi bir durumda eleştiriyi ön plana çıkarır? Gelin hep birlikte düşünelim.

Varsıl ailelerin yaşam biçimlerini kıskanma mı?

Varsıllar nasıl olsa şöyledir böyledir şeklinde önyargılı sabit fikirler mi?

Eleştirmeyi adet edinmiş, eleştiri dışında, marazi olmak dışında düşünemeyenler mi?

Daha ne kadar sıralanır?

Kendim cevaplayayım: Çok.

Allah rahmet eylesin. Toplumlar için bu tür acılar önemlidir. Ortaklıktır. Eleştirmek haktır ama bazı konularda gereksizdir. Eleştirenlerin de üzülmediklerini söyleyemem. Ancak her nerede bir ölümün acısının ardından, ölene eleştiri gelse, orada anlamadığım bir şey olduğunu hisseder çifte üzülürüm. Dün bana olan da buydu.

Nur içinde yatsınlar.

Bu İçeriğe Emoji İle Tepki Ver
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 

Facebook yorum
YORUMLAR
0
ONAY BEKLEYENLER
0
YAZARIN SON 10 YAZISI
14 Aralık 2018, Cuma    Konsensüs aldatmacası!
13 Aralık 2018, Perşembe    Merec-el Bahreyn
12 Aralık 2018, Çarşamba    Kurtuluş
10 Aralık 2018, Pazartesi    Nice sözcük dizgilerine Kıbrıs Postası…
10 Aralık 2018, Pazartesi    Nasıl kaçılır?
7 Aralık 2018, Cuma    Kısa ve öz bir yazı olacak!
5 Aralık 2018, Çarşamba    Devlet ahlak kurallarını test edebilir mi?
4 Aralık 2018, Salı    Denizin sonu var mı?
3 Aralık 2018, Pazartesi    Geçen zamanın acıları
30 Kasım 2018, Cuma    Birkaç satır umut

banner
banner
banner
banner
banner
banner

Konsensüs aldatmacası!
Ferhat ATİK | 14 Aralık 2018, Cuma
Konsensüs aldatmacası!
Cezayir asıllı Fransız filozof Jacques Derrida bu yüzyıldandır. Felsefesi bizimle aynı çağı yaşayarak oluştu.
Derrida’nın etkinliği yalnızca felsefeyle sınırlı olmadı. Özellikle 60’lardan sonr...
Merec-el Bahreyn
Ferhat ATİK | 13 Aralık 2018, Perşembe
Merec-el Bahreyn
Yaşam öylesine ağır gelir ki bazen, insan sığınmak ister.
Böyle zaman ve duygularda her birey, kendince şeyler yaparak, bir sığınma yolu arayışına girer. Kolay değildir. Sufiler bu durumun sabırla a...
Kurtuluş
Ferhat ATİK | 12 Aralık 2018, Çarşamba
Bazı acılar toplumsaldır.
Bunun başını çekenler ise tarih önünde vücuda gelirler. Tarih boyunca yaşarlar, artan anlam kazanırlar. Onlar yaşarlarken, toplumun önünde giderler. Kendi çağlarında çektikleri acılar, hep ü...