Alexa atrk.gif
banner
banner
banner
Ana Sayfa >> Yazarlar Ferhat ATİK | 22 Ağustos 2018, Çarşamba

Afrodit’in aşk adası çıkmazda…

Paylaş  
19
12
19

Oysa Akdeniz’in bu sıcak ülkesinde yaşanan her gün, insanları gülümsetecek mutluluklarla da yaşanabilirdi. Olmadı!

Biliyor musunuz, Kıbrıs Adası’nın gerçek anlamda kendi kendini yönetmesi 1489 yılında sona erer. 15. yüzyılın sonunda yaşanan bir ayrılıkla Kıbrıs Kraliçesi Caterina Cornaro Ada’dan ayrılmak zorunda kalır ve Ada, kendi kendini ilk ve son kez yönetmiş olduğu bu dönemle eskiye döner. Bugüne kadar.

*

“Kazarım dağlar biter, dağlar biter dert bitmez; bu işlerde yalan mı var, hile mi var ki, deli eder insanı”. Sözler Mustafa Tozakı’nın “Sevgiliye” şarkısının/şiirinin sözleri. Baraka’nın Sol Anahtarı grubu düzenlemesi ile dinlemelisiniz. Aşkın yücesinde bir duygu biriktiriyor insana.

Oysa Akdeniz’e aşk yakışır, mutluluk ve bunlar için -Tozakı’nın sözlerindeki gibi- mücadele yakışır…

*

Bizler bir avuç insan, kendi kimliğimizi nasıl ifade edeceğimiz konusunda bile bölündük. “Kıbrıslı Türk” müyüz? “Kıbrıs Türkü” müyüz? “Türk” müyüz? Yoksa “Kıbrıslıtürk” müyüz?

Daha kendi kimliğimizin isimlendirmesinde bile uzlaşı yokken, bir kimlikten bahsetmek, dolayısı ile toplumdan, dolayısı ile bir kültürden bahsetmek ne kadar mümkün?

Kültürü, tarihi ve etnografik olan herşeyi oluşturan temeller, toplum olmakla, toplum olmak ise ortak bir kimlik etrafında toplanmakla başlar.

*

Dünyanın bildiğimiz anlamda insanlıkla tanıştığı 12 bin yıl kadar öncedir. Tabi Afarensis’ten değil, Homo Sapiens’ten bahsediyorum. Oysa Afrodit’in bu aşk adasında 11 bin yıldır insan yaşıyor. İlk insan belirtilerinden sadece bin yıl sonra Ada insanla tanışmış.

Belkide Ada en zor zamanlarından birisinde… Ada’nın halkları, idari anlamda barışamıyor. Barışmak için şu sıralar görüşemiyor bile. Ülkenin üzerine siyah bir tül örtülmüşçesine mutsuz, ortak hedefleri olmayan, dağınık bir kalabalık durumundayız. Lanet bir çıkmazdayız. Fırsatçılar, düşüncesizler, benciller ve daha niceleri de dahil, hep birlikte tek ortak yanımıza kaldı; o da, tümümüzün umutsuz ve mutsuzluğunun artmakta oluşu.

Kendi ana yurdumuzda, kendi coğrafyamızda, bir diasporadan başkası değiliz!

Bu İçeriğe Emoji İle Tepki Ver
4
 
1
 
0
 
0
 
0
 
0
 
1
 

Facebook yorum
YORUMLAR
0
ONAY BEKLEYENLER
0
YAZARIN SON 10 YAZISI
19 Nisan 2019, Cuma    Öteki de benim
17 Nisan 2019, Çarşamba    Girne Belediyesi taşınırken
10 Nisan 2019, Çarşamba    Tek liman sizin sığındığınız değil!
9 Nisan 2019, Salı    Hayatı alt üst olan ne yapmalı!
8 Nisan 2019, Pazartesi    Toplum yok edici "ben hariç sendromu"
5 Nisan 2019, Cuma    Neyle gurur duyduğumu bilmelisiniz!
2 Nisan 2019, Salı    Ne güzel olurdu!
1 Nisan 2019, Pazartesi    Kürt Açılımı'nda 2. Etap
29 Mart 2019, Cuma    3 cinayet 4 kahraman
28 Mart 2019, Perşembe    Bir fotoğrafla duran zaman

banner
banner
banner
banner
banner
banner
banner
banner

Öteki de benim
Ferhat ATİK | 19 Nisan 2019, Cuma
“Je sais pour quelle raison mystérieuse, je ne puis penser à Modigliani sans associer son souvenir à la poésie” cümlesi heykeltraş Jacques Lipchitz’in 1954 yılındaki çalışmasının ilk cümlesiydi. Modi...
Girne Belediyesi taşınırken
Ferhat ATİK | 17 Nisan 2019, Çarşamba
“Deconcretefication” çağın ihtiyacı olan bir sözcük olarak burada dursun.
*
Bir belediyeden ne beklersiniz? Temizlik mi? Lefkoşa’daki gibi memurunu ödemesini mi? Trafik park cezası kesmesini mi? As...
Tek liman sizin sığındığınız değil!
Ferhat ATİK | 10 Nisan 2019, Çarşamba
Yaşamı boyunca, toplumsal ve bireysel ahlakın en önemli ölçütünün, bireyin içtenliği ve kendisini tanıması olduğunu savunan Nobel Ödüllü Fransız yazar Andre Gide; “Kıyıyı gözden kaybetmeye cesaret etmedikçe insan, yen...