Eşyanın tabiatına zıtlık olmaz diyerek oluşturduğumuz düşünce praktisinde eğer Kıbrıs Türk halkını cümlenin içine koyarsak sonuçta deriz ki  bu  “fiziki yapıyı”  zorla bozamazsanız.

OYSA:  “Türk Rum yoktur,  Kıbrıslılar vardır.  Kuzey Güney yoktur,  ortak vatan vardır…”  Diye diye sloganlaşıp CTP’nin naturası haline getirilmiş bir devrelerin ideolojik tutumları,  zaman  içinde  “adada iki Devlet olamaz”   hükmüne kadar vardırılıp siyasi soruna yansıyacak  görüş haline geldikte  kaos yarattı. 

Efkâr büyüdükçe  “Birleşik Kıbrıs”   uğraşları saplantıya dönüştü,  halen devam ediyor ve şu sıralarda da başlayan görüşmelerin mihenk taşına vuruyor.

Bizse  “olamaz”  diyoruz!  Çünkü klâsik ifadesiyle tango iki kişi ile oynanır.  Rum,  Türk halkını Maronitler esamesinde   bir azınlık olarak niteler,  çözümü kendi çoğunluğunun altında  “azınlıklara”  verilecek siyasi ve hukuki hakların   bir tertibi olarak formüle ederken;  Türk’ün,   “gelin ortak vatanda Kıbrıslılar olarak yeni bir  Birleşik Kıbrıs sayfası açalım”  ısrarı ütopyadan öte anlam ifade etmez.

Görüşmelerde başarılı sonuç çıkarmak bu yüzden mümkün değildir diyoruz.  Bunu  öğrenmek için eğer bu görüşmelerin yapılması gerekiyorsaydı işte yapılıyor!  

OLAYIN DİĞER YANI:  Bir kere artık karar vermeleri  gerekir.  “Bu adada özgür ve egemen  Türk halkı olarak varoluşumuzu kendi coğrafyamıza çakmamız için hangi bağları çözüp kimden ve ne için kurtulacağız?”  Rum’dan mı Türkiye’den mi?  Birisi komşumuzdur kadersel kederde  istesek de şerrinden kurtulamayız.

Diğeri  Anavatanımızdır,  kopamayız,  onsuz var olamayız. Zorlarsak Rum’un kucağına düşmek tehlikesi var!

Oysa türlü çeşitli kesimler çoktan bu tehlikeli rotaya giriverdiler.  “Türkiyesiz  bir Kıbrıs Türk halkını”  çok daha yoğun siyasi amaç olarak benimser oldular.    Rum’un ne istediğine nasıl bir ada çözümünden yana olduğuna aldırmadan  “Birleşik Kıbrıs”  üzerine  politikalar oluşturmaya başladılar.  AB bünyesine duhul eylemeyi  de Türkiye’den kurtuluşun mihengi yaptılar.  Hem de  Rum ve Yunan politikası izdüşümünde!

Sn. Talat bu  görüşler kaosunu  izale edip  en azından asgari müştereklerde daha akıllı uslu politikalar üretip kesimleri bunlar etrafında  birleştirecek başarının Cumhurbaşkanı olamadı. Mesela Ankara ile sağladığı siyasi uzlaşıyı  KKTC bünyesindeki parti ve STÖ’lerine taşıyamadı.  Bu konuda    başlayan görüşmeler fırsat olabilirdi onu da  CTP-Akel  görüşmeleri haline sokarak harcadı!

KISACA:  Görüşmelere parça körçe görüşlerle girildi.  Hayali çözüm senaryoları yazıldı,  eldeki Annan planı kullanılmak istendi,  sonradan ne menem olduğu Pertev tarafından açıklanmış 8 Temmuz anlaşması bile laf ola beri gele konumuna düşürüldü. 

En önemlisi hâlâ kimden ve niçin kurtulmak istenildiğiyle,  kurtulup neyi nasıl varoluş sürecine kazıyacaklarını  bilmemeleri!

O zaman “Rum’un ne istediğini bilmedikleri”  şüphesine de düşüyoruz. Ki hep bu nedenledir ki sürekli siyasi yanılgı içine düşüp kandırılıyorlar,  sonra da halkı kandırmak durumuna düşüyorlar!