Şark?lar Bizi Söyler

Birkaç hafta önce insanoğlunun hayat?nda as?rlarca çok önemli bir rol oynayan müzik alan?nda çok önemli bir gelişmenin 60?nc? y?ldönümü idi. 21 Haziran 1948 tarihinde Newyork Waldorf Astoria Otelinde, Columbia Records tarafindan LP (long playing) plâk takdim edildi. İlk LPnizi hat?rlar m?s?n?z? Benim ilk LPimi bana Almanya'dan teyzem 1969 y?l?nda hediye getirmişti. Beatles grubunun "We can work it out" LPsi olduğunu çok iyi hat?rl?yorum. Onu günlerce durup dinlenmeden çal?p tüm mahalleyi b?kt?rm?şt?m.

Müziksiz bir dünya düşünülebilir mi? Kesinlikle hay?r. Aşağ?daki yaz?y? bir y?l önce yazm?ş ve şark?lar?m?z? anlatm?şt?m. Yaz?n?n yay?mland?ğ? iki gazete de teknolojinin azizliğine uğram?ş ve gazetelerin tüm arşivleri silinmişti. Bu, yaz?lar?m aras?nda en çok okunan değil ama en çok mail ald?ğ?m yaz?n?n tekrar arşivlere geçmesini istedim. İşte yaz?m tekrar huzurlar?n?zda:.

Uzay?p giden o tren yollar? gibidir yaşam. Ama Nisan yağmuru kadar k?sa sürer. Ve bir gün bakm?şs?n?z yolun yar?s? eden yaş? çoktan aşm?ş, yaşam?n?z?n son çeyreğindesiniz. Ömrünüzün son demi, Sonbahar?ndas?n?z şimdi. Aynaya bir bakm?şs?n?z, saç beyaz olmuş. Ama neden saçlar?n beyazlanm?ş arkadaş diye sorman?z?n anlam? yok aynadaki o yorgun silüete.

Hayat yolundaki garip yolculuğunuzun noktalanmas?na az kalm?ş. Daha gidecek çok yolumuz var diyenlere g?pta edersiniz. Sitem edersiniz hayata, sizi ne çabuk harcad? diye. Bu solan bahçenizde bülbüllere bile yer yoktur art?k. Gökyüzünde yaln?z gezen y?ld?zlar kadar yaln?z hissedersiniz kendinizi yeryüzünde. B?rak?p gitmiş dost bildiklerniz, unutulmuşlar birer birer. Hayal meyal düşler gibi, uçup giden kuşlar gibi olmuştur o can?n?zdan çok çevdikleriniz. İnanmay?n elbet bir gün buluşacağn?z? söyleyen içinizdeki o c?l?z sese. Çünkü dönüşü olmayacakt?r bu gidişin. O sahillerde her gün beklemeyin boşuna. Hiç bahar yaşamayan güz gülleri gibi savrulup gitmişler onlar meltem rüzgarlar?na boyun eğerekten. Herşeyin bomboş olduğu bu yalan dünyada yapayaln?z kalm?şs?n?z bir baş?n?za. O hiç ayr?lamam dediğiniz kişilerle kavuşman?z art?k bir hayal olmuştur. Dayanacaks?n?z ayr?l?ğa istemeseniz de. Kabullenin son ümidinizin de bitip kuş gibi uçup gittiğini.

Maziye bir bak?verir, neler neler b?rakt?ğ?n? an?msars?n?z. An?lar, an?lar, gözünüzde canlan?r an?lar. Hayata tutsak olmad?ğ?n?z, baş?na buyruk yaşad?ğ?n?z günleri an?msars?n?z içinizde buruk bir ac? ile. Geçtiğiniz o dikenli aşk yollar? film şeridi gibi gözünüzün onünden akar gider. Rütubetli bekar odan?z?n ortas?ndaki ayağ? k?r?lm?ş o tahta masaya oturup mahzende y?llanm?ş şarab? yudumlars?n?z. Ama art?k kalbinizde y?llanan bir aşk yok. Küçük yaşta elinize verilen sazdan ç?kard?ğ?n?z acemi nağmeler belleğinize sisli bir an? gibi yerlesir. Ruhunuzu sarar köşedeki pikaptan ç?kan inleyen nağmeler. Oras? Agora Meyhanesi değil. Bardağ?n?z? uzat?p doldur diyeceğiniz bir meyhaneci yok. Tek baş?nas?n?z hat?ralar?n?zla. Bir zamanlar y?ld?zlar?n alt?nda sarhoş olan gönlünüz gibi sarhoş olursunuz hafiften. T?pk? y?llar önce Kandillide bir çilingir sofras?nda bir şişe rak? ile sarhoş olduğunuz gibi. Ama o sarhoşluk mutluluktand?. Şimdiki ise…

Şark?lar bizi söyledi yukar?dak? yaz?mda. Ah bu şark?lar?n gözü kör olsun diye bazen onlara sitem ettiğimiz şark?lar. Ama onlars?z hiç olamad?ğ?m?z, yaşam?m?z?n her köşesinde derin izleri olan şark?lar. Ama illâ da o eski şark?lar. An?lar?m?za damga vuran o inleyen nağmeler.

Ya çalg?lar? Onlar bir başka. Çünkü onlars?z şark?lar?n pek anlam? kalmaz. Hele hele ud, keman, ney, kanun ve tanbur taksimiyle başlayan o ölümsüz şark?lar?n tad?na doyum olur mu sevgili okurlar. Oturmuşsunuz bir rak? sofras?na, masan?zda kuş sütü eksik. Ama müzik yok. Oldu mu şimdi? Koyun teypçalara Abdullah Yücenin o hüzünlü şark?lar?ndan olusan teybini, veya Zeki Muren'in "Yaseminler Dile Geldi" şark?s?n?. İşte şimdi oldu! Şerefe!

Çalg?lar?n Büyüsü

Keman?ndan ç?kan nağmeli sesler

Sonsuzluğa dek ruhumu besler

Udun o eşsiz hüzünlü sesi

Mest eder insan?, keser nefesi

Nostaljiyle dolu geçer günlerim

Ney sesiyle dolar taşar gözlerim

Y?llanm?ş şarapt?r benim bu sevgim

Kanun tellerinden gelir tesellim

Yetmedi mi bana ettiğin zulüm

Saz?n titrek sesiyle birden çözüldüm

Gözlerimden iri yaşlar döküldü

Klarinet ald? beni maziye götürdü