Ana Sayfa >> Yazarlar Ertanç HİDAYETTİN | 18 Haziran 2017, Pazar
Belleğimden çıkmayan kokular
Paylaş  
30
71
28

Görme, işitme, dokunma, tatma ve koklama.

Bilimciler en az dokuz duyunun olduğunu kanıtladılar ama, geleneksel olarak kabul gören beş duyularımız bunlar.

Bunların arasında en fazla gözardı edilen, önemsenmeyen hangisi? Şüphesiz koklama.

Hayvanlarda koklama duyusunun hayati önemi vardır. Tehlikeyi sezmelerine, avlarını bulmalarına yarar.

İnsanda “medeniyetin gelişmesi” ile bu duyunun önemi giderek azalmıştır.

Farketmişsinizdir. Dünyamızda şu an gelişen olaylar ışığında medeniyetten bahsetmek büyük bir ironi.

Neyse, bu yazımda size biyoloji dersi vermeye (başka …oloji dallarına da girer konu sanırım), dünyada gelişen olaylardan bahsetmeye niyetim yok.

Çocukluk yıllarımın unutamadığım kokularından bahsetmek isterim sizlere bu yazımda.

İlham, şu an büyük bir zevkle okuduğum, ve şimdiye kadar okuduğum en eğlenceli seyahat kitabı olduğunu düşündüğüm “Here and There” isimli kitaptan geldi. Yazarı A. A. Gill.

Dünyanın çeşitli ülkelerine yaptığı seyahatleri içeren makalelerden oluşan kitabının bir makalesi “Kayıp ettiğimiz Duyu” isimli.

Gill bir paragrafta şöyle diyor: “Batıda yaşayan çocukların doğal kokuları olduğunu bilmedikleri şeyler var. Örneğin, süt, yumurta, tavuk, patates, havuç, v.s.”.

Her şeyin sanitize edilmiş süpermarket raflarından alındığını gören şehir çocuklarının bu şekilde düşünmesi doğal olduğu kadar üzücü.

Gelelim benim belleğimden çıkmayan kokulara:

Çocukken bize çok uzak gelen Lefke çarşısına kavgasız, itirazsız sadece bir neden için gitmeyi kabul ederdik. Mithat veya Çağların fırınından mis gibi kokan sıcak ekmek almak için.

Annemiz, bir ekmeğin yarısının eve gelene kadar yeneceğini bildiğinden ekmek sayısını gerekenden bir fazla söylerdi.

Sokak kapının önünde, toprağın oturması için önceden sulanmış alanda oturuyorsunuz. Aplıç yolundan ansızın birkaç kamyon birden geçmeye başlıyor. Trodos köylerinden gelen kamyonların arkasından etrafa yayılan nefis elma kokusu.

Bahar aylarında Lefke’ye yaklaşınca, arabanın açık pencerelerinden içeri sızan portakal, limon çiçeği kokusu.

Evimizin biraz ötesindeki mezarlıkta oynarken kokladığımız osuruk çiçekleri. Her koku güzel olacak diye bir kural yok!

Isırgan otlarının sızısını gidermek için bacaklarımıza sürdüğümüz gömeç bitkisinin kokusu.

Babamın görev yaptığı Karadağ Polis Karakolu civarındaki dağ yamaçlarındaki çam ağaçlarının baş döndürücü kokusu.

Lefke deresi yanındaki değirmenlikte genzimizi yakan zeytin yağı kokusu.

Dere boyundaki bahçelerden fışkıran narenciye, elma, efkalipto, alıç, çala badem kokuları.

Saçlarımıza bol bol sürdüğümüz parıl parıl parlayan pirlantin (briyantin) saç yağı kokusu.

Sakalsız çocuk yüzümüze şişeyi boşaltırcasına sürdüğümüz Old Spice kolonyağı kokusu.

Gelelim Lefkoşa’ya. En büyük tutkularımdan “Şehere”.

Lefkoşa sokaklarında yaz akşamları etrafa yayılan yasemin kokusu. Yalın ayak, yoksul çocukların hurma dallarına dizip sattıkları yaseminlerin kokusu.

Yusuf Kaptan sahasının önündeki seyyar arabadan satın alarak maç öncesi iştahla mideye indirdiğimiz gülsuyu kokulu sulu mahallebi.

Paraşütün dükkanından dışarı yayılan döner kokuları. Lefke Hanının girişindeki Ahmet dayının lokantasından yayılan ciğer kokuları.

Bandabuliyanın unutulmaz kokusu. En çok Macilla’nın sattığı Kıbrıs pastırmalarının kokusu kaldı belleğimde.

Çok küçükken annelerimizle birlikte gittiğimiz Büyük Hamamın tertemiz sabun kokusu.

Kuruçeşmedeki poliklinikte itişip kakışan hastaların ter kokuları.

Lefkoşa Genel Hastahanesinde bademcik ameliyatı için operasyon odasına girerken kokladığım eter kokusu. Ameliyattan iki gün sonra kavanoz içerisinde getirilen salçalı köftelerin unutulmaz kokusu.

Soğuk Kış geceleri sobanın üzerine konulan portakal kabuğunun kokusu, yine soba üzerinde pişirilen kestanelerin kokusu.

Seyyar satıcıdan alınan kaynar salep kokusu.

İşte benim hiç zorlanmadan, bir çırpıda aklıma gelen çocukluk yıllarımın bazı nostaljik kokuları. Umarım siz okurlarımın belleğinde de unutamadığınız kokular canlanmıştır. Siz de paylaşın.

Koku duyunuzu önemseyin. Çünkü geçmişimizin en önemli anıları bu duyu sayesinde belleğinizde canlanır.

Bu İçeriğe Emoji İle Tepki Ver
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 

YORUMLAR
1
ONAY BEKLEYENLER
0
18 Haziran 2017, Pazar
Süleyman         - Londra
Evet değerli arkadaşım benim benliğimden çıkmayan kokular ilk yağmur yağarken toprak ve çam kokusu mandıraların yanından geçerken o doğa mandra kokusu kesilen karpuz gavun tomates hıyar semizotu kokular hiç unutamadığım kokular

YAZARIN SON 10 YAZISI
21 Ocak 2018, Pazar    Özgür irade(sizlik)
14 Ocak 2018, Pazar    Onlar ve biz
7 Ocak 2018, Pazar    Göçüp giden değerlerimiz - Hasan Raif
31 Aralık 2017, Pazar    Grenfell Tower Faciası
24 Aralık 2017, Pazar    Irkçılık ve tarihi sorgulama cesareti
18 Aralık 2017, Pazartesi    Birlik ve beraberlik
11 Aralık 2017, Pazartesi    Göç
27 Kasım 2017, Pazartesi    Yaşanmayan çocukluklar ve gençlikler
12 Kasım 2017, Pazar    Burası Paris
6 Kasım 2017, Pazartesi    Seyahat notları

Özgür irade(sizlik)
Ertanç HİDAYETTİN | 21 Ocak 2018, Pazar
Özgürlük sadece bir şeyleri yapabilme serbestiyeti ile sınırlı değildir. Olmamalıdır.
“İnsanın özgürlüğü; istediği her şeyi yapabilmesinde değil, istemediği hiçbir şeyi yapmak zorunda olmamasındadır”. Jean Jacques Ro...
Onlar ve biz
Ertanç HİDAYETTİN | 14 Ocak 2018, Pazar
Son zamanlarda özellikle sosyal medyadaki bazı paylaşımlar defalarca yazılar yazdığım bir konuya yeniden dönmemi gerektirdi.
Onlar, yani Kıbrıs’ta yaşayan Kıbrıslıtürkler, ve biz, İngiltere’de yaşayan Kıbrıslıtürkler...
Göçüp giden değerlerimiz - Hasan Raif
Ertanç HİDAYETTİN | 7 Ocak 2018, Pazar
Ölüm yine yeni yıl, eski yıl dinlemedi.
Her zamanki acımasızlığı ile üzerimizde kol gezdi, ve pençesini uzatarak bir değerimizi daha bizden söküp aldı.
Hasan Raif. Bu güzel insan için neler söylenmez, neler yazılmaz...