Bayrakları bayrak yapan zamanedir...

Bugün aslında başka bir yazı yazmaktaydım.

Onun için kaynak ararken, yukarıdaki resim ansızın ikbalden karşıma çıkmaz mı?

Nikos Samson, Kaymaklı sokaklarında…

Bir elinde tabanca, ötekinde de bir Türk bayrağı…

Komayın da zafer kazandı, aslan parçası…

Bütün milliyetçiler, bayrağa büyük bir önem verirler.

Karşı tarafın bayrağına hakaret edince de adeta cinsel bir haz duyarlar.

Benim bilebildiğim, bunlar arasından bir tek Mustafa Kemal Atatürk, İzmir'e girdiğinde ayaklarının altına serilen Yunan bayrağına basmayı reddederek, "o bir milletin şerefidir, kaldırın önümden, gerekli saygıyı gösterin" diyebilmiştir.

Ama o da Atatürk'!

İnsanlar durduk yerde "büyük adam" olmuyorlar…

Küçücük hırslar, insanı küçülttüğü ile kalırlar.

Bu Nikos Samson'un ölmeden önce verdiği bir demeçte, "Bin yıllık Helen-Türk münasebetlerinde, Türkleri yenebilen tek Helen benim" dediğini okumuş ve çok gülmüştüm.

Malazgirit'in, Miriokefalon Savaşının, İstanbul'un fethinin intikamını almış!

Nerde?

Küçük Kaymaklı'da…

Bu resim işte o Helen kahramanlığının, o büyük intikamın belgesidir.(!)

"Siz İstanbul'u fethedersiniz ha? Ben de işte Küçük Kaymaklı'da birkaç yüz kadını, çocuğu esir alır, size dünyanın kaç bucak olduğunu gösteririm… Sizin Alpaslan'ınız, Sultan 2. Mehmet'iniz, Mustafa Kemal'iniz varsa, Helenlerin de Nigo Samson'u var…"

Ne bahsettiği olayların ne de kişiliklerin karikatürü bile olamayacak bir adamın hezeyanlarıdır elbette söz konusu olan ama bu "bayrak tapınmasının" ucunun, nerelere kadar gidebileceğinin de tipik bir örneğidir.

Son günlerde, bizde de gene ortaya çıkmakta olan bayrak fetişizminin, tarihsel bir kategori olduğunu hatırlatmayı görev biliyorum bu açıdan.

Yâni tarihin belli bir döneminde var olan, başka koşullarda ve başka bir tarihsel dönemde hiçbir anlam taşımayacak olan, yapay bir tapınma subjesidir sadece…

Bugün sizin aşağıladığınız bir "bayrak"ı geçmişte siz taşımış olabilirsiniz.

Ya da tam tersi…

Buyrun size bir örnek daha vereyim. 20 Temmuz 1974 sabahı, Türk uçaklarından Kıbrıs üzerine atılan el ilânı…

Bakın bakayım Mehmetçiğin elinde ne bayrağı var?

"Rum Bayrağı" mıdır bu?

Türk askerinin elinde ne işi var o zaman?

Yoksa bizim ordu bir softa şaşırtması, savaş hilesi mi yapmaktadır?

İhtiyacı mı vardı bunu yapmaya?

Yalan mı söylüyordu yani?

Bu sorulara, yüz bin türlü tevatür ile yanıt verilebileceğini biliyorum.

Onun için, bizim meşhur Mithat Paşa'mızın Osmanlıcılık gayreti ile önerdiği Osmanlı bayrağını da buraya alıyorum, buyurun:

Yıl, 1876'dır…

Bitti mi?

Hayır…

30-40 yıl sonra, İttihat Terakki, padişaha dayatarak, 2. Meşrutiyeti ilân ettirir. İmparatorluğun her tarafında bu olay törenlerle kutlanır.

Devrimin merkezi Selânik'teki kutlamalardan bir kesiti görmek ister misiniz?

Aşağıda:

Ay yıldızlı bayrak altında, hristiyan azize kılığında bir kadın, etrafında şapkalı hristiyanlar…

Ya Rumeli'nin kırsal alanında çekilmiş bu kutlama fotoğrafına ne dersiniz?

Efzun kılıklı Rumlar, ellerinde Türk bayrakları, meşrutiyeti kutluyorlar.

Konuya kapak olması bakımından, 24 Temmuz 1908'de İstanbul'da yayınlanan bir kart postal'ı da sunup, son sözü söyleyelim:

Resim, Enver bey'dir…

Çatılmış iki Türk bayrağı…

Altında da "Yaşasın vatan, Yaşasın millet, yaşasın özgürlük" yazıyor Rumca…

Hangi "millet"seydi bu?

Herhalde Oğuz Han'ın soyundan gelenlerden ibaret bir "millet" değildi…

Türkçe konuşanlardan ibaret bir millet de olmasa gerek!

Balkan Savaşı olup da biz yenilmeseydik, Osmanlı toprağında bayrak meselesi işte bu hava içindeydi…

Simgeleri fetiş yapıp çıkmayalım, sonra işin altından böyle Çapanoğlu çıkar, şaşar kalırız…

Çünkü resmi tarihte ne İttihat Terakki'yi doğru dürüst öğretiyorlar bize, ne Osmanlıcılık, ne İslamcılık, ne Türkçülük dönemlerinin nedenlerini!

Ne 1912 seçimlerinde İttihat'tan çıkan Rum milletvekillerini, ne Balkan Savaşı'nı! Ne Osmanlı halklarını kimlerin birbirine düşürüp ensemizde boza pişirdiklerini…

"Gahbe Yunan", tarih diye yetiyor da artıyor…

Nikos Samson gibiler de üstüne tüy dikiyor…