'Neredeyse herkes birşeylerden şikayetçi' diye de devam etmişti. Söylediklerinde haklıydı. Gerçekten insanlar şu ya bu nedenle mutsuz. Ya da marazi. Yaşadığı ortamdan şikayetçi. Düne göre bugün daha iyi şartlarda bir yaşam sürüyor olsa da yine de mutsuz. Aslında toplumsal bir sorun ‘mutsuzluk ve marazi olma’ durumu. İncelenmesi ve bilimsel anlamda müdahale edilmesi gereken bir durum bu. Profesör Dr. Vamık Volkan da bunun altını çizmişti. Yıllarca kapalı kalmanın, izolasyonlar altında yaşamanın bir sonucu olarak nitelemişti yaşananları.

                            *

Yakın çevrenizden başlayarak şöyle bir siz de bakın isterseniz. İş ortamından başlayın mesela. Kaçı memnun çevrenizde çalışanların bulundukları ortamdan? Kimisi mesleki tatmini bulamadığı için mutsuz. Kimisi ortamı ya da çalıştığı işi beğenmediğinden. Kimisi maaşından. Kimi istediği işi yapamadığı için söylenip durur. Kendisi işine saygı gösterip mesai saatlerine uyarken uymayan çoğunluğu dert eder kendine. Haksız yere yapılan uygulamalarla,terfi ve tayinlere isyan eder. Gelen giden siyasilerin müdahalelerinden şikayetçidir kimisi. Ama birşey değişmez. Her yeni günde bir önceki günde yaşananlar tekrarlanır. İnsan bir de bunları takar ve sorun ederse, mutsuzluk ve huzursuzluğu bir o kadar daha artar. Takmayanlar ve ortama uyanlar da vardır. “Bana ne, ben mi değiştirecem” diyerek. Sonuçta birşey değişmez. Herşey bildiğiniz gibi devam eder. İşyerlerinde durum böyle.

                            *

Peki ya komuşunuz veya arkadaşınız mutlu mu?Kimisinin evdekilerle sorunları vardır.Eşi ya da çocukları veya ailenin diğer bireyleriyle.Sevdiğiyle.. Ya da farklı şikayetleri vardır.Çevrenin her geçen gün yaşanamayacak bir hal almasından tutun da, doğaya yapılan tahribatın göz göre göre devam etmesine kadar.

Trafikteki kaostan, sağlık ve eğitimdeki sorunlara kadar bir dizi mutsuzluk nedeni vardır.
Ve tüm olumsuzluklara rağmen gündemi tamamen farklı olan siyasilerin bitmeyen söylev ve tartışmaları ile bir o kadar daha gerilir insanlar.Sonuçta insanlar mutsuz olurlar işte.

                   *

İnsanların daha iyiyi istemesi ve mevcut durumu beğenmemesi doğaldır.Mutlaka insanoğlu daha iyisine sahip olmak ister.Bunun için mücadele eder.Ama bunun bir de bedeli olmalı.Daha iyi ve güzele ulaşmak için birşeyler yapmalı.Birşey yapmadan olmaz.İnsan zorlamalı daha iyiyi elde etmek için.Bizde galiba 'sistem' buna müsait değil. Sistemsizliğin sistemin, keyfiliğin kuralların yerini aldığı bir ortamda doğal olarak mutsuzluk da artıyor.İnsanlar her geçen gün biraz daha marazi oluyorlar.

                 *
İnsanların mutlu olması belki de taşların yerli yerine oturtulması ile mümkün olur.Kuralların toplum yaşantısında etkin olmasıyla.Herkesin önünü görmesinin sağlanmasıyla..Bu da kolay değildir.Bunu yapacak siyasetçilerin bir sonraki seçimde peşinen mağlubiyeti kabul etmesi gerekir.Yani bu iş siyasi olarak oldukça riskli.Sistemsizliği ortadan kaldırmak kolay değil.Böyle olunca da insanlar bir şekilde mutsuz olmaya devam edecek gibi.Dileyelim haksız çıkalım.