‘Ben’ odaklı yaşamamalı.

Yalnızlaştırmamalı kendisini.

Kopmamalı çevreden.

Bencil bir şekilde, ‘Ben’ endeksli bir yaşamın  tadı olmaz ki.

Bir şeyleri paylaşmadan yaşamak tad vermez ki insana..

Bir de ilişkilerinde samimi ve dengeli olmalı insan.

Çıkara dayalı dostluklarla çirkinleştirmemeli yaşamı.

“Günaydın” ya da “ merhaba” derken içinden gelmeli.

Yüzüne yansımalı içtenliği insanın.

Sevgi, saygı ve hoşgörü ya da vefa duyguları yitip gitmemeli yaşamından.

İnsanı insan yapan erdemler korunmalı.

Yaşamı daha güzel kılma adına.

Önce insan ilişkileri güzelleştirilmeli ve korunmalı.

Yalana, çıkara ve aldatmaya geçit vermeyerek.

Sevgi ve güven üzerinde ilişkileri bina ederek.

                                   *

“Ne oldum” demeden yaşamalı hayatı.

Hayatın bir saniye sonrasında ne getireceğinin belli olmadığının bilincinde.

Severek ve sevilerek.

Zamanın, ilişkilerin ve olayların tadına vararak.

Yaşamanın aslında bir ayrıcalık ve mucize olduğunu bilerek.

Her anından zevk almaya bakmalı insan.

Ama nerde?

Yaşamın tadını çıkarmak yerine onu zorlaştımak için herşey yapılıyor.

Bencilce ve düşüncesizce hayat zorlaştırılıyor.

                                   *

Belki de yaşam böyle olmak zorunda.

Birileri zorlaştırmaya çalışırken birşeyleri, inadına iyi taraflarını arayıp bularak yaşamaya çalışmalı insan.

Kendi adına güzel şeyler yapmayı başararak.

En basiti çevresine karşı biraz sabır ve saygı göstererek.

İş yerlerinde ilişkilerini, mezarlıkların kendini vazgeçilmez sayan binlerce insanla dolu olduğunu unutmadan düzenleyerek.

Kendisine yapılmasını istemediği birşeyi kendi de başkasına yapmamalı.

Kendisini gerçekten sevenlerin kıymetini bilerek.

Onları doğru algılayıp kırmadan ve güvenerek.

Zaman ayırarak kendisine ve sevdiklerine yaşamalı hayatı.

Fırsatlar yaratmalı insan, dönüp geriye baktığında sevdikleriyle birlikte gülümseyerek anımsayacağı şeyler yapabilmek için.

Paylaşabilmek için yaşamı.

Hırsları ve ihtirasları bir yana koyarak.

Onların insana sonuçta mutluluk getirmeyeceğini bilerek yaşamalı.

                                   *
Herşeyin başının sağlık olduğunu unutmadan.

Paranın bile sağlığı geri getiremeyeceği durumlar olduğunu bilerek.

Her anını yaşamalı hayatın.

Kırıp dökmeden..

İçinden geldiği gibi.

Ama severek.

Hoşgörü, saygı ve vefa duygusunu bir yana koymadan.

Yardım ederek gücü yettiğince birilerine.

Koruyarak çevreyi kendinden sonra gelecekler için.

İz bırakarak güzel şeyler yapmak suretiyle.

Ama her anında yaşamın paylaşarak birşeyleri.

Bencil olmadan yaşamak en güzeli.

Bunu başarabilmek kolay olmasa da.

Bence denemeli insan.

En azından içten selam vermeyi ve çıkarsız beklentisiz ilişkiler kurmayı.

Bunu olsun başarmayı...