Ve bakanlar seçilecek...

Toplantılar toplantılar...

Mesela konu “Sağlık Bakanı kim olacak”a geliyor.

Birisi çıkıyor ve diyor ki; “Bu işi en iyi yapabilecek ismi biliyorum... Yıllarca sağlık alanında araştırmalar yaptı, hekim, aynı zamanda sağlık yönetimi üzerine üst eğitimi, projeleri var, son derece çalışkan, dürüst...”

Vs... vs... vs...

Tüm bu anlatımdan sonra gündeme ilk gelecek soru şu olur.

- UBP’li mi? Partili mi?

Aynı soru müdürü, müsteşarı, özel kalemi, şube amiri seçilirken de sorulur ya da gözetilir mutlaka...

* * *

Diyelim ki hükümette DP var...

Demokrat Parti...

Ve bakanlar seçilecek...

Toplantılar toplantılar...

Mesela konu “Spor Bakanı kim olacak”a geliyor.

Birisi çıkıyor ve diyor ki; “Bu işi en iyi yapabilecek ismi biliyorum. Spor  yöneticiliği üzerine uzmanlığı var, adadaki spor politikalarını yıllarca inceliyor, kendisi de eski bir sporcu, çok çalışkan ve dürüst birisi...”

Vs... vs... vs...

Tüm bu anlatımdan sonra gündeme ilk gelecek soru şu olur.

- DP’li mi? İyi bir partili mi?

Aynı soru müdürü, müsteşarı, özel kalemi, şube amiri seçilirken de sorulur ya da gözetilir mutlaka...

* * *

Diyelim ki hükümette CTP var.

Cumhuriyetçi Türk Partisi...

Ve bakanlar seçilecek...

Toplantılar toplantılar...

Mesela konu “Kamu Düzeni Bakanı kim olacak”a geliyor.

Birisi çıkıyor ve diyor ki; “Yurt dışında eğitimini tamamlayan ve Avrupa Birliği kurumlarında da bu yönde ihtisas yapan, kamu yönetimi hakkında çok tecrübeli birisini

tanıyorum...”
Vs... vs... vs...

Tüm bu anlatımdan sonra gündeme ilk gelecek soru şu olur.

- CTP’li mi? İyi bir partilimiz mi?

Aynı soru müdürü, müsteşarı, özel kalemi, şube amiri seçilirken de

sorulur ya da gözetilir mutlaka...

* * *

Ne zaman ki bu gerçek değişir...

“İç”teki kaderimiz de değişir belki...

Bir elli yıla kadar olur mu?

Umarım...

Eğer ‘toplumsal duyarlılık’ bu noktaya gelirse, neden olmasın ki!..

Bakmayınız ‘elli yıl’ dediğime...

Yine de ‘iyimser’ bir tahmin bu!..

Her gün, yeniden kendimizle yüzleştikçe...

Bunun en önemli yansıması da “güven bunalımı”

Daha anlaşılır bir ifadeyle, yönetimi ve sisteme ve geleceğe dönük GÜVENSİZLİK!

* * *

Dünyaca ünlü Nielsen kuruluşu, 51 ülkede GÜVEN ENDEKSİ ARAŞTIRMASI yapmış.

Türkiye ilk sırada...

Ama bu sizi yanıltmasın; Amerika Birleşik Devletleri, İtalya gibi ülkelerde dahi ‘GÜVENSIZLIK’ yüzde 80’lerin üzerinde..

Yani tüm dünyanın morali bozuk anlayacağınız...

Kıbrıs’taki manzara, bu nedenle, çok da ‘yabancı’ değil dünyaya....
Ekonomik durgunluk ve güvensizlik yaşıyoruz

ÜLKE	YÜZDE
Türkiye	92
Italya	89
Letonya	88
ABD	85
Macaristan	83
Portekiz	82
Kore	81
Tayland	81
Estonya	81
Fransa	80
Ispanya	80

Çözüm yolları önermek ve geleceğe dair planlar da yapmak değil midir “kanaat önderleri”nin görevi!..

Şimdi mesela, ‘eylem’ sendikacılığının öncü isimleri Elcil, Eraslan, Özgardaş, Kaptan başkanlar bugünkü hükümetin ‘istifası’nı istiyor.

Diyelim ki bu çağrı yanıt buldu ve hükümet edenler bastı istifayı.

Peki, sizin zihninizdeki alternatif hükümet modeli nedir?

Kimler var? Nasıl bir ‘siyasi’ yapı?

Eğer açıklarsanız, topluma düşünme, tartışma imkanı verirsiniz.

Yoksa, yalnızca “istifa”ya davet, boşlukta kalmıyor mu?

Bayılırım, sürekli siyaset yazanların arada bir ‘hayata dair’ yazılarına...

.......

Ortalama bir Kıbrıslı değiştirebileceği şeyleri değiştirecek kadar cesur

davranabiliyor mu?

Ya da değiştiremeyeceği şeyleri kabul ederek mutlu olmanın yollarını bulabiliyor mu? Veya bu iki olguyu birbirinden ayırt edecek kadar derinliğe sahip mi?

.......

Zaman zaman kapımızı çalan “kaynağı belirsiz maraz” da olmasa, kendimizi tümden bahtiyar sanacağız. Ancak, sık sık ziyaretimize gelen “maraz” da

yetmez silkinip uyanmamıza. Marazi bir kişi olarak ve durmaksızın kederli bir şikâyet içinde yaşar ortalama Kıbrıslı. Daha çok Çehov’un “Üç Kız kardeşine” benzer. Hani, Moskova’ya gitmek için ölüp ölüp dirilen, ancak Leningrad’ı terk etmek için en küçük bir çaba sarf etmeyen üç marazi kız kardeş...  

Niyazi KIZILYÜREK