Rumlar, Kıbrıslı Türklerin Politik eşitliğini kabul ediyor mu sorusunu artık sık sık kendi kendime sormaya başladım.
Olaylar ve gelişmeler bu konuda Rumların yüzlerine sahte bir maske taktığına, tüm Rum siyasilerin “Biz Kıbrıs’ta barış istiyoruz” laflarına, “Türkler kardeşlerimizdir, Birleşik Kıbrıs istiyoruz” sözlerine rağmen davranışlarının sahte olduğuna beni inandırmaya başladı.
2003 yılından beridir düzenli olarak katıldığım Ledra Palas’ta her ay Slovak Büyükelçiliği tarafından organize edilen Kıbrıs Türk ve Kıbrıs Rum siyasi parti toplantılarının en sonuncusuna Mart 2007’de katılmıştım.
O günkü toplantıdan sonra yazılacak olan “Ortak Bildiri” ile ilgili olarak, ki buna politik dilde “Communiqé” (komünike) deniyor, dostum Kutlay Erk ile bir gün evvelsinden ev ödevi yaparak, bir takım önerileri onun, diğerlerini de benim yapmam konusunda aramızda bir görev bölümü yapmıştık.
Toplantıda Ortak Bildiriye Kutlay bey “Politik Eşitlik” (Political Equality) cümlesinin eklenmesini isteyince Rum siyasiler itiraz etmiş ve kıyametler kopmuştu. Sonuçta “Politik eşitlik” cümlesi ortak bildiriye girmeyince biz hem itiraz etmiş, hem de toplantılara katılmayacağımızı belirterek oradan ayrılmıştık.
Rumlar geçen seneye kadar, her iki devlette siyaset yapan ve politikayı belirleyen “Siyasi Partilerin” bile politik düzeyde “Politik Eşitliği”ni kabul etmiyorlardı. O günlerde başkanları Papadopulos idi, belki ondandı ama başkanları değişmiş ve kendini adada Barış isteyen adam diye satan Hristofyas başa geçmiş olsa bile eminim, hala daha “Politik eşitliğimizi” kabul etmiyorlar ama asırların Bizans diplomasisi gereğince de iki yüzlülük yapıyorlar ve kabul edermiş gibi davranıyorlar. Tabii sadece sözde. İş yazılıya geldi mi, yazılı belge olur gerekçesi ile kıyametler kopuyor yazıya dökmemek için.
23 Mayıs Cuma günü, yani birkaç gün sonra Cumhurbaşkanımız Talat ile Rum lider Hristofyas görüşecekler. Tabi eğer Hristofyas kıvırmazsa.
Bu görüşme bence çok önemli ve görüşmelerin kaderinde rol oynayacak “Kilit görüşme” konumunda. Bu toplantıda varılacak mutabakat ile ancak “Doğrudan görüşmeler” yaz dönemi içinde, muhtemelen Haziran ayının ilk haftalarında başlayabilecek ve 2009 yılının en geç Haziran ayına kadar da bitecek.
Aslında görüşme takvimi yazılı değil ama yazılı. Birileri bunu belirlemiş ve ilk günü ile son gününü de liderlerin kulağına fısıldamış.
Sonunda iki lider, asgari müşterekte anlaşabilirlerse “Bakir veya Dul,
Birleşik bir Devlet” kurulacak, anlaşamazlarsa “Nişan bozma ve Ayrılık” sonrası adada komşu iki devlet olacak ve yeni hayallere kapı açacak yeni tezgahlar masaya konacak.
23 Mayıs’ta Cumhurbaşkanımız, “Politik Eşitliğin” prensip olarak kabul edilip edilmediğini ve var olup olmadığını sormalı Hristofyas’a.
Yanıt “Yoktur” ise zaten görüşmelere devam etmenin bir manası yok. Bizi bekleyen gelecek, “Dul” Kıbrıs Rum Cumhuriyeti içinde azınlık statüsünden öteye değil demektir.
Bunu için kahin olmaya da gerek yok.
“Politik eşit” olmadığınız yerde “Azınlıksınız” demektir.
Rumların anavatanı Yunanistan’ın Ana muhalefet partisi liderliğine oynayan Evangelos Venizelos’un Kıbrıs ile ilgili düşüncelerine göz atmak, bize perdenin arkasında nelerin piştiğini, bizimle yani Kıbrıslı Türkler ile ilgili, Rum ve Yunanlı dostlarımızın neler düşündüğünü çok güzel ortaya koyuyor.
Anayasa uzmanı olan Venizelos özetle 24 Nisan 2004 tarihinde yapılan Annan Planı ile ilgili “Referandumun Kırmızı Çizgi” olduğu ve Kıbrıs konusunda bir dönüm noktası oluşturduğu görüşünde. Adadaki Rum Yönetiminin BM ve AB üyesi olarak adadaki yegâne uluslararası tüzel kişilik olduğunu ve bunun da gözbebeği gibi korunması gerektiğini savunuyor. Buna ilaveten de Kıbrıs Rum Cumhuriyeti’nin uluslararası varlık olarak sahip olduğu büyük avantajların hiçbirini kaybetmemesi gerektiği inancında.
Yani yeni kurulacak bir devlete şimdiden “OXİ” (hayır) demek kararındalar.
Rumlar, anavatanları Yunanistan ile birlikte ortaklaşa belirledikleri taktiğe göre, 23 Mayıs görüşmesinden sonra Haziran ayı içinde başlayacak görüşmeler süresi içinde, hedefleri Türkiye ve Talat üzerinde çeşitli merkezler kanalı ile baskılar kurdurup, iki bölgeli, eşit statüde iki devletten ve eşit haklara sahip iki halktan oluşacak “Partenojenez” yani “geçmişi olamayan yeni devlet” kurulması fikrinden vazgeçmelerini sağlamak olacak. Çözümü ise Kıbrıslı Türklerin KKTC’yi lav ederek azınlık statüsünde Kıbrıs Rum Cumhuriyetine katılmaları şeklinde düşünüyorlar. Bu nedenle de “Politik eşitlik” fikrini hiçbir platformda benimsemiyorlar ve benimsetmiyorlar.
Rumlar, ilk ve son defa olarak 12 Şubat 1977 tarihinde Denktaş-Makarios 1.ci Doruk antlaşmasında bu eşitliği kabul etmişlerdi. Ama daha aradan 24 saat bile geçmeden, her zaman olduğu gibi, Makarios imzasını inkar etmiş ve bu imzayı geçersiz kılacak davranışlar içine girmişti. Kyprianou ve ondan sonra gelenler de bu taktiği devam ettirdi.
Sayın Cumhurbaşkanım, 23 Mayıs’ta “Politik Eşitlik” kavramını masaya koyun ve açık bir yanıt isteyin.
Yanıt “Evet” ise görüşmelere devam edin.
“Hayır” ise boşuna zamanınızı harcamayın.
Hayır’ın sonunda “Azınlık statüsünden” ve “KKTC’nin lav edilmesinden” öteye çıkacak bir gelişme olmayacak. İnsanımız da bu akıntıya karşı boşuna kürek çekilmiş süre içinde pembe hayaller içinde yüzdürülmemiş ve süre sonunda da düş kırıklığına uğratılmamış olur.
