Süregelen görüşmelerle ilgili  dedi ki   “Kolay olmayacak ama sonuç verici ilerleme olacağına inanıyorum.  Zaman zaman umutsuzlaştığım da oluyor ama genel olarak sürece olumlu bakıyorum.”

Olmadı!  Çünkü Sn. Cumhurbaşkanı ne sıradan yurttaştır ne  bir gazete yorumcusudur.  Dolayısıyle ayni zamanda hem umutlu hem umutsuz olamaz.  Süreci,  “öyle de olabilir böyle de”  yorumlarına sarıp  “kader kısmete”  bağlayamaz!    

Kaldı ki Sn.Talat sonuçla ilgili umutla umutsuzluk dağıtırken  kafaları da karıştırıyor.  Çünkü  kendi kafasındaki tasavvurları kuvveden fiile geçirmenin fırsatını kullanıyor izlenimini veriyor.  Dolayısıyle  son zamanlarda Hristofyas’ın şiarı haline gelen  “tek egemenlik,  tek yurttaşlık, tek devlet”  dediği efkârını kabul etmesi bu düşünceye perçin atıyor,  “iki devlete ve TC’nin güvencesine”  dayalı federatif sistem”  söylemi  Hristofyas’ınkine oturmuyor.   Ancak kendileri bilir.  Zaten vakti zamanında Hristofyaslı Akel tarafından aldatıldılardı,  varsın bu kez de görüşme masasında aldatılsınlar…  Değil mi ki bir musibet bin nasihatten evladır!  Anlarlar da öğrenirler de!   PROTOKOL’UN İKİNCİSİ:  Başbakan Soyer dedi ki   “fuel oile bu yıl 145 milyon dolar fazla ödeyeceğiz.  Bu 145 milyon doları hangi kaynaktan nasıl sağlayacağız?   Hadi fikir ve öneri sunun!”

İşte  “halkın ihtilal hükümeti!”  Halka dayalı büyük reformlardan sonra  şimdi elektrik fabrikasına nasıl foil oil sağlayacağının parasal gider kaynağını soruyor, öneri bekliyor.  Pilavdan dönenin kaşığı kırılsın.  Kırk yılda bir kez  soruldu da söylemedik mi? 

İşte önerilerimiz:  “Siz çekilin  sağlayacak olan gelsin!..”   “Yahut Kıbrıs Türk İslam Cumhuriyetini ilan edin Suidi Arabistan’dan hem  beleşinden petrolü kapın,  hem dinarları!”   “Veya size zorluk mu vardır.  Hükümet olan siz,  karar veren de siz.  Basın elektriğe daha bir zammı kapatın açığı!”   “Yahut veya elektrik akımını yirmi dört saat yerine on iki saat verin…”   Falan…  Çareler tükenmez,  daha onlarcası var,  yine çağrıda bulunulursa sunarız!”

PROTOKOLÜN SONUNDA HALK VAR.  Onlardan birisi olan bir hanım yurttaş arabasının günü gelmiş muayenesi için Mağusa’daki   “birime”  gider.  Derler ki  “çamurlukların eksiktir,   git taktır da gel!”  Piyasada uygun çamurluk yok Lefkoşa’dan getirtene kadar aradan iki gün geçer.  Taktırır muayeneye gider.  Ne var ki bir iki gün geçmiş,    “yüz liraya ek,  elli lira da ceza vereceksin derler…”   Verdi  tabi!

Oysa diyorum,  ben bıçağı vurdum muydu cart diye ayrılan karpuzun kan kırmızısını severim  bir,  Devlet’in şefkatlı ve şefaatli olanını severim iki.  Geçen gün bu sevgiyle o  daireye  ben de uğradım ve dedim ki,    “geçtiğimiz günlerde bizim arabayı bir yerlere tosladık,  kaportacıya verdik.  Oysa muayene günü de geldi.  Arabayı o durumda getirseydik zaten git onart da gel diyecektiniz.   Ve ekledim:  “Maruzatım şu,  günü geçtiği çin yine cezaya girecek mi?”   Görevli,  “tabi ya  dedi.  Günü geçti bitti.  Yüz lira yerine yüz elli lira vereceksin.  Ne oldu yani?”

Ben Devletin şefkatlısıyla halktan yana  olanını severim.   Bizimkisi gibi! Sadece bir iki arızası var o da kadı kızında bile bulunur.  Birincisi  “şefkat ve sıhhat Allah”tan der  yurttaşlarını o makama havale eder,   ikincisi  almaktan vermeye fırsatı olmaz,  hep bana rabbena”  der!  Ben yine de devletimi severim.  Şefkatlıdır maşallah!