Normal olarak Şubat.

Anormallik noktası; insanlar bu ay Merkür’ün etkisi altında, aşırı  tepkiler zamanında!

Bu ay, öyle bir kasvet esiyorki omuzlarımıza bir el yumruk çakıyor gibi... Ademoğlu bir yırtıcı, bir kırıcı, inanılmaz yırtıcı.

Bakıyorum bakıyorum hep aynı manzara. Gergin ötesiyiz bu aralar. Enteresan gelebilir ama yataktan kalkma isteği yok!

Hadi kalktık diyelim ; kahvaltı hazırlamıyoruz içimizden gelerek.

Hazırladık hadi ; ağızımızda nahoş bir tat! Peynir mi yiyoruz paslı demir mi?

Birisi şaka yapıyor sofrada ; İrlandalı kalıyoruz. Bilen bilir şakaya anlamsız  gözlerle tepkisiz bakan insana ‘İrlandalı mısın?’ diye sorarlar ; İrlandalılaşıyoruz!

Merkür böyledir işte, iyi ki Dünyalıyız. Ama Dünyada olduğumuz halde, gezegende dolaşan Merkür geçerken uğruyor ve biz psikopatlaşıyoruz.

Ya Merkürün içinde hayat olsaydıda orada olsaydık?

Geçenlerde kardeşimle birlikte bir otele gittik. Haftasonu tatili hadi güzelleştirelim değişiklik olsun dedik.

Açık büfe yemek sırası esnasındayız.

Öndeki teyze sinirli, arkadaki amca gergin! Yemek değil sanki dayak yiyecekler!

Yan masayı seyre daldım. Ben yaşlarda bir kimse, çatal bıçakla et değil;satırla adam doğruyor gibi katilimsi mimikler!

Çınlayan kulaklarımdaki kahkaha sesleri çapraz masaya kilitledi gözlerimi...

Ohhh yaa dedim, Safer bu masaya dokunmamış, Merkür uzak, Şubat güzel...

Espri bitti, gülüşler gitti.

Sessiz sedasız geçen bir yemek, limon dilimi soda üzerinde bir ilerii bir gerii...

Enstantane ilginç mi ilginç!

Org sesine dalmışım o arada.

Çalan kim acaba dedim ve baktım.

Saçları gözlerinin üzerini kapatmış, görme yeteneğini işitme duyusu sahibi Kulak’a devretmiş bir kafanın sahibesi bir hatun!

Kendisi orgu çalmıyor, org onu çalıyor!

Arkasında maskeli katiller silah dayamış başına ‘ ya do DO, RE, Mİ ,FA ; ya canını Sol ‘ hesabı bir ifade-i suret!

Yarabbim dedim sen şu Merkür’ü defeyle başımızdan!

Yemekte tuz, dudakta gülüş, hücrede can kalmadı!!!

Aynayı kendime çevirdim sonra. Bende de bazı yanlışlıklar hücum etmeye başlamış.

Zaten beni ikiye bölerseniz herşeyi eşit görürsünüz;

Melek olduğum kadar şeytan

Soğuk olduğum kadar sıcak

Şakacı olduğum kadar mesafeli

İçe dönük olduğum kadar da dışa barışık.

Bir de agresif yapıma hararetli sinirler eklenmesin mi?

Metabolizma patronu beyin ‘çark’ı aleyhime döndürmesin mi?

Okula gidip kayıt yaptırmak içimden gelmiyor.

Geceleri uyuyamıyorum , sabahları uyanamıyorum.

Arkadaşlar.’ Gel Ceylan gezelim, tozu dumana katalım’ diyorlar, isteğin kırıntısı yok.

Bekliyorum, bekliyoruz. Şu ağırlık üzerimizden kalksada heyyytt deyip işimize baksak artık. Yapılacak çok şey varken nereden çıktı bu Merkür, Safer kim?

Sadece buralarda böyle değil, içiniz rahat olsun.

Geçen gün Avustralya’dan bir arkadaşım aradı. Yolda yürüyordum Ceylan dedi. İki sevgili elele, günlerden St. Valentian yada Sevgililer Günü.eller ellerden sıyrılıp, yüze yağdırmış dokunuşları tokat şeklinde!!

Dudaklarda olması gereken öpücük bir kasırga şeklini almış ve ‘f.ck you’ diye küfürleşmiş birdenbire!

Birşey de demek istemiyorum!

Safer işte..

Tövbe estağfurullah!

Sen bizi koru Tanrım.

Ölüm bu Dünya hali derler hani...

Amaaann sinirlenme, Merkür’ün etkisi Merkür’de kalır.