Aralarında en çok kullanılan Gleevec’in de bulunduğu kanser ilaçlarının C vitamini verilen bu hücrelerde, vitamin verilmeyenlerdeki kadar etkili olmaması araştırmacıları şaşırttı. Kanser ilaçlarının daha önce C vitamini verilen hücrelerdeki etkisinin yüzde 30 ile 70 arasında az olduğu görüldü.

Daha sonra bu kanserli hücreleri farelere yerleştiren araştırmacılar, tümörlerin C vitamini verilen kanserli hücrelere sahip farelerde daha çabuk çoğaldığını gördü.

Araştırmacılar, C vitamininin, serbest radikallerin kanserli hücrelerin mitokondrileri (hücrenin enerji merkezi) üzerindeki yıkıcı etkiyi etkisiz hale getirebileceğine işaret ettiler.

Bazı araştırmalar, tümörlere doğrudan yüksek dozda C vitamini enjekte edilmesinin farelerdeki tümörlerin boyutu ve artışını ortalama yüzde 50 oranında azaltabileceği tezini ortaya koyuyor. Bazı araştırmalar ise kemoterapide kullanılan bazı ilaçların serbest radikallerin üretilmesine yol açtığını, bunların oksijen moleküllerini durdurabileceğini ve hücrenin ölümüne yol açabileceğini gösteriyor.

Farelerdekine benzer olumsuz etkilerin insanlarda da görülebileceğini belirten Heaney ve ekibinin araştırması ise kanser tedavisi sırasında C vitamini kullanımı konusundaki tartışmalara yenisini ekledi.

Araştırma "Cancer Research" dergisinde yayımlandı.

C vitamininin kanserle mücadelede kullanılabileceği tezi 1970’lerde, 1954’de Nobel Kimya Ödülünü alan kimyager ve biyokimyager Amerikalı Linus Pauling tarafından ortaya atılmıştı.