Dün 1 Ağustos’tu. 1 Ağustos, bir kilometre taşıdır.İngiliz sömürge yönetiminde kutlanmasına izin verilmeyen “Kıbrıs’ın Fethi”,1956 yılında söke söke alınmış ve GaziMağusa “Dün en büyük günlerimiziden biri idi.1 Ağustos, benim hayatımda önemli Cirit Meydanında”(Sonradan Canbulat Stadı) kutlanmıştır. Namık Kemal Lisesi gençliği olarak bunu bize kimse telkin etmemişti. Kimse elimizden tutmamıştı.Orada “Mağusa’nın 1571 yılında fethi ile tamamlanan Kıbrıs’ın Fethini” kutlamak istedik ve de başardık.
Limanda atlı arabaları ile yük taşıyan arabacılar,liman işçileri,Mağusa Türk Gücü üyesi gençler,kimi atlar üstünde,kimi yürüyüş kolunda,kimi boru-trampet takımında, kimi bayrak takımında görev yüklenmişti. Okullu kızlar,genç bayanlar,terzi bayanlar önce kumaş temini,daha sonra tarihi kılıkların dikilmesinde göz nuru dökmüşlerdi.Marangozlar,tenekeciler kılıç-kalkan üreterek katkıda bulunmuşlardı.Genç kızlar rozet takarak bunca masrafın karşılanmasına katkı koymak için alınteri ve emek sundular..
Ve o gün yani 1 Ağustos sabahı, Cirit Meydanında bizi büyük bir sürpriz bekliyordu. İngiltere Mısır’dan Süveyş’ten askerini,tankını,topunu çekmiş,getirip Cirit Meydanına yığmıştı…Oyun soğuk ve de pis bir oyundu. Elimizde İngiliz Komiserin izni vardı ama Cirit Meydanı İngiliz askerleri tarafından işgâl edilmişti…”Ne yapalım,acil durum bunu gerektirdi” dedi Komiser ama Inandırıcı olamadı. Sonuçta kendisi bu çekilişi ve de askerlerin limana gelişini biliyordu.
Kutlama heyeti, genç kız ve erkekler,liman işçileri,esnaf,Sendika temsicileri ile yürüyerek Komiserliğe dayandık.”Burası bizim toprağımızdır; yeter artık. İzin de verdiniz,onca hazırlık yaptık,halk saat 16.00’da kutlama için Cirit Meydanına gelecek…O zaman halk galeyana gelir ve olay çıkarsa sorumluluk sizdedir” dedik.İçimizden bazılarını ayrı odaya alarak nerede ise tehdit etti. Yutmadığımızı görünce, “Merak etmeyiniz askerler öğleye kadar oradan ayrılıp kamplarına gidecekler” dedi…
Saat 13.00’de Cirit Meydanını boşalttılar. Kutlama için sahada yapılan çizim, etrafa yerleştirilen kuleler,zarar görmüşlerdi. Ama yılmak yoktu…Saat 16.00’da halk meydana girerken, sandayeler, çizimler, kuleler emekle eski hâle getirilmişti. Bu bir inanç ve kendine güvenin eseri idi…
Başımızda tek Öğretmen yoktu.Ne asker,ne polis…Saat 16.00’da Bayrak kıtası alana girerken gözlerimden yaş boşaldığını anımsıyorum. Bunca emeğe,zorluğa değmişti. Liman işçisi Yeniçeri ve Levent kılığında at üstünde göğsü kabararak merasim geçişi yapıyordu… Mağusa’nın okullu ve terzi kızları ilk kez bu bayramda merasim kıtasında yer alıyorlardı.Halk çılgınca alkışlıyordu…Bu halkın içinden gelen coşku idi.
&&&
GaziMağusa’nın Güneyinde Cimnasiyo Stadında ise yıllarca Yunan Milli günleri kutlanıyordu…Kimsenin kimseye tek söz söylediği de omuyordu. Ta ki 1 Nisan 1955’de EOKA nefretini bombalarla kussun!…Adanın Yunanistan’a bağlanması hedef olarak belirlensin…Ada o günden sonra kan revan içinde kaldı onca yıl;ta ki 20 Temmuz 1974’de sağlanan barışla…
&&&
Dün 1 Ağustos’tu. Kıbrıs’ın Fethi, TMT’nin kuruluşu ve K.T.Güvenlik Kuvvetleri’nin görevi TMT’den devralma yıldönümü idi. Ne acı ki böyle bir bayram gününde her faaliyetin sabote edilmesi ile karşılaştık.TRT, kalkıp kalabalık takımla gelmiş, Kıbrıs Türkünün mücadelesini,TMT efsanesini yansıtmak için…TMT’ye karşı kin kusanlar sahne aldılar,engel koymak için yarıştılar…
&&&
Kıbrıs’ta Kuzeyde CTP ve Güneyde AKEL öyle veya böyle, içten ve dıştan desteklerle iktidarı ele aldılar. Kuruluş amaçları,iki tarafta da iktidar olmak ve “Sosyalist yapı” oluşturmak,İngiliz Üslerini adadan atmak,Kıbrıs’ta Sovyetler birliği cennetini yaratmaktı…Sovyetler yıkıldı ama bu iki Parti eski defterleri karıştırmakta kararlı.Bir farkla, AB ve geriye kalan kapitalist dünyayla bütünleşmekte zarar görmüyorlar artık. İstekleri basitleşti: “Kıbrıs’ta tek egemenliği olan, tek kimlikli, iki cemaat ve tek halktan oluşan tek devlet” yaratmak”. Sınır olmayacak,insanlar kardeş kardeş yaşayacaklar(Kilise için nasıl fren öngördüklerini henüz söylemediler). Düşmanlık olmayacak, tarih okutulmayacak,defter kapatılacak…Türklerin mallarını soran olmayacak ama Rumlar eski yerlerine dönecekler. Yani ada tek bölge ve Rumun nufus çoğunluğunda baskın olacaktır…
İşte bunu yaratmaya kalkan ve anlaşan bu iki Parti, aslında adaya barış değil savaş getireceklerdir. Her iki Parti de bu dünyada son kalan Sosyalist Partiler olarak “Sosyalizmin körlüğünü” yaşamaktadırlar.Bu oyunun sonunda dönüp Sosyalist bir yapı oluşturabileceklerini umut etmektedirler.
Yani Türk ve Rum Halkına yeniden cehennem hayatı yaşatmanın peşindedirler.Bu büyük hata “Enosis” yolunda olan Yunanistan’ın dürtüsü ile kanlı sonuçlanacaktır. İki devlet yapısı ortadan kalkttığı anda kavga, silâhlı mücadeleye dönüşecektir.Yeniden göç yolları tıkayacaktır.
&&&
Sonuç: Çare iki devletin yanyana, dostluk içinde,birbirine saygı duyarak yaşamasıdır.Sorunlar bu yolla çözümlenmelidir. Gerisi Kıbrıs’ı kana bulayacaktır. Halka yazık olacaktır. AB cennetini hayâl eden gençler, CTP kuyrukçulupu yaparak kendilerini ansızın savaşın ortasında bulacaklardır.
