“Bu acı günümüzde Erdoğan’ın kuzey Kıbrıs’ı ziyareti bir provokasyondur (kışkırtmadır),” demiş Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat’ın kadim dostu, yoldaşı Demetris Hristofyas. Cevabı yapıştırdı hemen Başbakan Erdoğan: “Türkiye büyük ülkedir… Neyi, ne zaman, nasıl yapacağını kimseye sormaz… Kimsenin izniyle hareket etmez…” Helal olsun, ağzına sağlık…

Ama ardından da Cumhurbaşkanı Talat’ın çözüm için attığı “cesaretli adımları” övdü ve Türkiye ve KKTC’nin – Talat’ın aksine Erdoğan hala daha KKTC diyebiliyor – barış için attığı “cesaretli adımlara” Hristofyas’ın da karşılık vermesini beklediğini, Kıbrıs’ta çözüm arayışında “bir adım önde olma” politikasının devam ettiğini ve Talat’ın cesaretli çözüm arayışının desteklenmesi gerektiğini de vurguladı…

Tam, Erdoğan acaba duymadı mı henüz 1 Temmuz günü Talat’ın yoldaşı Hristofyas ile vardıkları “tek egemenlik, tek vatandaşlık” temelinde çözüm kararlarından diyorduk ki, Erdoğan açıklık getirdi, adada çözümden Türkiye’nin beklentisinin “İki halkın siyasi eşitliği temelinde, 2 eşit statüde kurucu devletinin yeni bir ortaklık kurması ve Türkiye'nin etkin ve fiili garantisinin devam etmesi” olduğunu vurguladı… Demek ki, ya Erdoğan malum kapatma davası ve Ergenekon davasındaki “savcılık” görevi dolayısıyla o kadar meşgul ki Kıbrıs dosyasını okuyamamış, ya da yine o meşhur takiye anlayışı ile biliyor da bilmezden geliyor.

Gerçi bizim istihbaratımıza göre Talat ne 1 Temmuz öncesinde ne de sonrasında Türkiye Dışişleri Bakanlığı ile temas edip “tek egemenlik, tek vatandaşlık” temelli çözüm için destek almış veya izahatta bulunmuş değil… Dahası, Türkiye Dışişleri Bakanlığı’nın bu konudaki hassasiyetini de gayet iyi biliyor… Biliyor ama Talat aynı zamanda AKP iktidarı döneminde Dışişlerinin devre dışı kaldığını, dış politikanın belirlenmesinde artık söz sahibi olmadığını ve Erdoğan’ın ve Başbakanlık-Cumhurbaşkanlığı arasında arabada dış politika kararları veren danışmanlar ekibinin “Nasıl olsa Rumlar sonunda havlu atacaklar, görüşmeleri terk eden taraf biz olmayalım, ne isterlerse evet diyelim” görüşünde olduğunu da biliyor. Tıpkı Annan Planı döneminde olduğu gibi…

KKTC’de muhalefet ayakta… Halka anlatılmaya çalışılıyor muhalefet Talat’ın “tek egemenlik, tek vatandaşlık” adımının sadece KKTC’yi tarihe gömmek anlamına gelmediğini, aynı zamanda Kıbrıs Türk Halkını azınlık olmaya mahkûm edecek bir hayati ödün olacağını, böyle bir adım atıldıktan sonra barış görüşmelerinin esasında Avrupa Birliği müktesebatının Kuzeye nasıl uygulanacağı çalışmasından başka bir anlam taşımayacağını…

20 Temmuz konuşmasında bile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti diyemeyen KKTC Cumhurbaşkanı Talat, bir yandan 1 Temmuz’da attığı adımın doğurabileceği felaket sonuçların hala daha farkına varmamakta ısrar ederken, diğer yandan da “Kıbrıs sorununa çözüm bulma azmimiz, her türlü çözüme razı olacağımız şeklinde anlaşılmamalıdır. Biliyorsunuz, çözümün kriterlerini hep beraber saptadık. Geleceğimizi yok edecek ve bizleri zaman içerisinde eritecek formüllere evet demeyeceğimiz ve gençlerimizin aydınlık geleceğini karartmayacağımız kesinlikle bilinmelidir” sözleriyle de atılan yanlış adımı parlak sözlerle örtmeye gayret sarf etmekte…

Ne diyelim, “ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz”…

Barış Harekatının 34’üncü yıl dönümünde geldiğimiz acı nokta bu… Kıbrıs Türk Halkının niye mücadele ettiğini sanki bilmiyormuş gibi, ayrı egemenliğin ne kadar yaşamsal önemde olduğunu bilmiyormuş gibi, tek vatandaşlığın esasında KKTC’yi tarihe gömmek değilmiş gibi, bunlar “zaten tüm BM belgelerinde vardı” diyerek gözden çıkarabilecek bir KKTC yönetimi, “nasıl olsa Rumlar reddedecek” inanışıyla “aman masayı terk eden siz olmayın” diyen bir Türkiye Cumhuriyeti hükümeti… Ya Rumlar bu kez kabul ediverirse?

Kimi kime şikâyet edelim…
 
ÖRDEK VE KADI HİKAYESİ
 
Neyse, durum şu meşhur ördek-kadı hikayesindeki gibi… Geçenlerde Rahmi Turan üstat hatırlattı 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’in anlattığı bir fıkrayı…

Kadının, bir fırının önünden geçerken burnuna güzel bir koku gelmiş. Vitrinde, güveç içinde nar gibi kızarmış, sahibini bekleyen nefis bir ördek var. Kadı, fırıncıya “Ben bunu aldım” demiş.

Kadıya itiraz edilir mi? Fırıncı hemen ördeği paket yapıp vermiş.

Az sonra ördeğin sahibi gelmiş: “Hani bizim ördek?”

Fırıncı boynunu büküp “Uçtu” deyince iş kavgaya dönüşmüş. Kavga sırasında fırıncı, araya giren bir gayrimüslim müşterinin kazayla gözünü çıkarınca korkup kaçmaya başlamış... Bir duvardan atlarken, bilmeden öteki taraftaki hamile bir kadının üstüne düşmüş. Kadın çocuğunu düşürmüş, kadının kocası da fırıncının peşine düşmüş.

Can havliyle kaçan fırıncının çarpıp devirdiği Yahudi bir vatandaş da kızıp peşlerine takılmış...

Sonunda duruma müdahale eden zaptiyeler hepsini yakalayarak kadının karşısına çıkarmışlar.

Kadı sırayla sormuş... Ördeğin sahibi, “Bu adam ördeğimi hiç etti” diye şikâyet etmiş.

Kadı, fırıncıya sormuş: “Ne yaptın bu adamın ördeğini?”

Fırıncı “Uçtu” demiş. Kadı, kara kaplı defterini açmış: “Ördeğin karşısında tayyar yazılı. Tayyar ‘Uçar’ anlamına gelir. O halde ördeğin uçması suç değil” diyerek fırıncının beraatına karar vermiş.

Gözü çıkan gayrimüslim vatandaşa sormuş... Onun şikâyetine de kara kaplı defterden bir madde bulmuş: “Her kim, gayrimüslimin iki gözünü çıkara, o müslimin tek gözü çıkarıla...”

Davacı “Ne olacak?” diye sorunca kadı, “Şimdi” demiş, “Fırıncı senin öbür gözünü de çıkaracak, biz de onun tek gözünü çıkaracağız.”

Tabii gayrimüslim şikâyetinden hemen vazgeçmiş, fırıncı bu davadan da beraat etmiş.

Çocuğunu kaybeden kadının kocasına da kadı, “Tamam” demiş, “Karını vereceksin, bu adam yerine yeni çocuk koyacak.”

Böyle olunca fırıncı bu davadan da kurtulmuş. Kadı dönmüş Yahudi’ye: “Senin şikâyetin ne?”

Yahudi ellerini açmış, “Ne diyeyim kadı efendi” demiş, “Adaletinle bin yaşa sen e mi?”

Kıssadan hisse: Ananı öpen kadı ise kime şikâyet edeceksin?

Vah zavallı KKTC… Vah zavallı Türkiye…
 
(Yusuf Kanlı’ya ykanli@hotmail.com veya yusufkanli@gmail.com adreslerinden ulaşabilirsiniz)