Avrupa Parlamentosu benim de beş buçuk yıl boyunca üyesi olarak görev yaptığım ve oradaki çalışmalarımla gurur duyduğum bir kurum. Çok değerli milletvekilleri var. Jo Leinen ya da Martin Schulz sadece iki örnek. Birlikte yan yana oturduğum sıradaşlarımdan kendi ülkelerinde bakan hatta başbakan olanlar oldu. Almanya özelinde olmasa da özellikle AB üyesi küçük ülkelerde AP aynı zamanda bir 'politikacıları geliştirici' rol oynamakta. Önemli konular söz konusu olduğunda AP'nin bağımsız kararlar aldığını elbette iddia etmek yanış olur. Afrika'nın ücra bir köşesinde Dimbo Dongo Cumhuriyeti'nde iktidara karşı en cesur kararlar sürekli alınır. Ancak AB açısından hayati bir konu söz konusu olduğunda AB başkentleri devreye girer ve AP milletvekilleri de elbette kolay, kolay kendi ülkelerinin çıkarlarına karşı karar alamazlar. AB ülkelerinde genelde fazla bir rol oynamayan (Almanya hariç) Yeşiller, ufak sol gruplar ve diğer marjinal gruplar elbette her zaman istedikleri gibi oy verebilirler. Sosyal demokratlar, Hıristiyan demokratlar ya da liberaller AB genelinde iktidarları oluşturduklarından bu tip durumlarda parti merkezleri ile işbirliği yapmak zorundadırlar. AB İç İşleri Politikası da işte aslında AP'nin en az söz sahibi olduğu alanlardan biridir. Büyük AB devletleri özellikle terörizme karşı mücadele söz konusu olduğunda AB kurumlarına ve komisyona güvenmezler. Özellikle bu alandaki gizli bilgi alış verişinde iş birliğine karşıdırlar. Çünkü bazı AB ülkeleri ve komisyon bu açıdan sır tutabilir olarak değerlendirilmez. Ülke haber alma teşkilatları, polis ve daha nice diğer ulusal güvenlik birimleri sadece kendileri için güvenli olduğuna inandıkları ülkeler ile derin işbirlikleri yaparlar. AB'nin bu alandan sorumlu şahsının 24 saat görev yapan özel biriminin en önemli bilgi kaynağı nedir biliyor musunuz? CNN ve AFN gibi televizyon kanalları! Televizyonda dünyanın bir köşesinde bir olay olduğunu izleyen görevli hemen bu alandan sorumlu danışmanları uyarır ve onlar da patron için bilgi toplamaya başlarlar. Aynı esnada büyük AB ülkelerinin güvenlik ve istihbarat sistemleri Brüksel'de bu iş için dünyanın maaşını alıp tv izleyen görevlilerden fersah, fersah ileridedir. Göç ve Sığınma Politikası söz konusu olduğunda büyük ve güçlü AB ülkelerinin İç İşleri Bakanlığı görevlileri AB Komisyonu'nun bu alandan sorumlu birimini ciddiye almaz. Çünkü bu birimde çalışanların pratikteki sorunlardan haberleri yoktur ve 'Polyanna' tarzı konseptler hazırlarlar. Bu da ulusal düzeydekileri çileden çıkarır. Brüksel'de ulusal iç işleri bakanlıklarını temsil edenlerin tek görevi vardır: Komisyonu gözlemek ve gerektiğinde alınmak istenen kararları engellemek. Çünkü komisyon 'dünyadan habersiz bir öneri de' bulunur ve genelde bu tarz kararlar ulusal düzeyin başına bela olur.

İşte Avrupa Parlamentosu'nda da maalesef bu tarz milletvekili arkadaşlar 'dünya gerçeklerinden' uzak karar tasarıları önerirler bazen. AP İç İşleri Komisyonu üyesi Hollandalı Jeanine Hennis-Plasschaert'in kaleme aldığı rapor gibi. Raporda, Türkiye, Yeşil Hat geçiş noktasından gerçekleşen yasa dışı göçmen akışından sorumlu tutuluyor. İşin kötü tarafı bu suçlama bazılarının işine geldiği için bu rapora içeriği eksik ve yanlış da olsa göz yumulmakta. Sayın Hennis-Plasschaert bu konuda sadece sübjektif bilgilendirme ile yetinince böyle olur. Oysa Yeşil Hat'ın sorun olmasının ana nedeni Rum Kesimi'nde kaçaklara yönelik özel bir önlem alınmaması ve bunun duyulması nedeniyle kaçak göçmenlerin Kuzey Kıbrıs'a akın etmesi. AB bu konuda gerçekten önlem almak istiyorsa Rum Kesimi'nin daha sıkı önlemler alarak Yeşil Hat boyunca kontrolleri arttırmasını sağlamalı ve sınır kapılarında kimlik kontrollerinin daha itinayla yapılamasına önem vermelidir. Ayrıca Rum Kesimi, KKTC Güvenlik birimleri ile sınırlı da olsa bu konuda iş birliği yapmazsa Yeşil Hat her zaman davetkar bir konumda kalacaktır. Milletvekili Hennis-Plasschaert isterse onunla burada bir keşif gezisi yapabilir ve sorunun kaynaklarını gösterebilirim.