140 kişilik bir gazeteci ya da muhabir

ordusuna sahip olmamız gerekiyor aslında... Oysa gerçek tablo bu değil... Çünkü ‘gazetelerin’ pekçoğu ne yazık ki “muhabirsiz” yayınlanıyor; masa başında...

Böylece, her yıl “iletişim”

fakültelerinden mezun olan yüzlerce gence de tek bir ‘istihdam’ kapısı kalıyor: Devlet!.. O da nereye kadar... Mesela BRT’de oturacak yer aranıyor zaten!..

14 gazete içerisinde güne HABER

TOPLANTISI ile başlayanların sayısı ya üç, en iyi ihtimalle dört... Gerisi, ajans bültenlerine takla attırmakla geçiriyor zamanı... Ve yorumlar, köşe yazıları ile okuru çekiyor... Kimi ‘propaganda’ için çıkıyor sadece, kimi, sabahları radyo-televizyonlarda okunsun diye...

Böyle olunca da “hükümet ve yerel yönetim” reklamları ile “büyük şirketlerin” reklam gücü, medyanın üzerine çöküyor, doğru (etik)

habercilik anlayışı da gölgelleniyor!..

Kriter ve kurumsallaşma

Ne yazık “devlet (yerel yönetimler dahil) reklamları” bir “kritere” bağlı değil.

Oysa “kriterlerin” ne olması gerektiği de herkesçe biliniyor... Örneğin, ÇALIŞMA YASALARI’nı ihlal eden müteahhitler devlet ihalesine katılamıyor. Ama devletin çıkardığı BASIN İŞ YASASI’nı uygulamayan iş yerleri DEVLET reklamı alabiliyor ‘ödül’ olarak...

‘Kayıt dışı’ personel çalıştırana da göz

yumuluyor; vergisini ödemeyene de... Hatta

‘elektrik borcu’ bağışlanan ya da ‘bir cepten ötekine aktararak’ sırtı sıvazlananlar dahi

olabiliyor arada...

Sistem, profesyonelleşme ya da

kurumsallaşmayı değil, yazılı basının “kişilerin ego tatmin mecrası” ya da “çıkar arenası” olmasını körüklüyor... “Al gülüm ver gülüm”

ilişkilere çanak tutuluyor ne yazık...

Tüm bunları konuştuğunuz zaman da ‘içerik’ ya da ‘profesyonel çalışma’ odaklı bir tartışma değil ‘şekil, biçim, sahiplik’ kavgası ve

yaygarasına dönüyor iş... Bir de ‘partizanlığa’...

Kağıt piyasasındaki yükseliş

Son dönemde dünya piyasasında hem sürekli fiyatı artıyor gazete kağıdının, hem de kıtlığı yaşanıyor.

Baskı maliyetleri sürekli artmakta...

Bu gidiş, gazetelerin ayakta durmasını da

zorlaştıracak elbette... Gidişat iyi değil yani...

Hele de Türkiye medyasının ağır yükü altında ezilirken ve hiçbir koruma tedbiri gündemde yokken...

Elbette ‘yazılı özel medya’nın sorunlarıyla çok daha fazla şişirecek değilim başınızı...

Ama, bir medya yöneticisi olarak, zaman zaman bu köşede, kendi dünyamızdan bilgiler vermek ihtiyacı da hissediyorum sizlere...

Ve tirajlar

Kıbrıs’ın kuzeyinde gazete tirajlarına

ulaşmak mümkün değil. Manşetlerinde her

fırsatta “yönetenlerden” şeffaflık talep edenler, dağıtım şirketlerine “satış rakamları”nı

açıklamayı YASAKLIYOR!

Peki “reklam verenler” nasıl yön çizecekler

kendisine?

Herkes, KIBRIS’ın “satış rakamı”nda en önde olduğunu biliyor... Bu kez, “en fazla satan ikinci gazete biziz” iddiası başlıyor ki; kime sorsanız “işte o gazete biziz” diyor...

YeniDÜZEN’in Yazı İşleri’nde şunu

konuşuyoruz biz... “En fazla özel haber,

röportaj, yazı dizisi, özel sayfa üretmek için kendimizle yarışalım... Çok daha kaliteli bir gazete sunalım okurumuza... Ve sadece

‘içeriğimizi’ konuşanları ciddiye alalım...”

Nitekim, yıl içinde KADEM’le birlikte yaptığımız ‘YeniDÜZEN Okur Anketi’ bize hem umut

veriyor, hem de yön çiziyor geleceğe...

Kim, ne satıyor?

Gazete dağıtım şirketlerimiz çağdaş ülkelerdeki gibi TİRAJ raporu yayınlamıyor ama...

Her bir okurun bunu anlama şansı öyle kolay ki!.. Gazetenizi satın aldığınız bayiiye bir sorunuz, hangi gazete, kaç satıyor diye?

Tabii, artık “ücretsiz dağıtılan” gazeteler de var ülkemizde, özel ‘abone’ sistemleri de...

En yaygın ve profesyonel abone dağıtım ağına sahip gazetenin 33 yıldır YeniDÜZEN olduğunu söylememe gerek yok ama...

Yine de biz 5 ilçeden, rastgele seçilmiş

5 bayiyi dikkate alarak (bu ay; Canben- Lefkoşa, Beyhanlı-Girne, Akın-Mağusa, Gilanlı-Güzelyurt, Nizam-İskele) bir günlük gazete (bayi)

satışlarından oranları çıkarmaya çalışıyoruz...

Sadece bilgi vermek için paylaşıyorum:.

Piyasanın yarısına yakınını KIBRIS gazetesi tutuyor, 10 binin üzerinde bir satışla...

Daha sonra YeniDÜZEN, Star Kıbrıs, Afrika ve Halkın Sesi gazeteleri geliyor ki, satışları 1.800 ile 2.500 arasında değişiyor bu gazetelerin, belirli günlerde bazıları daha önde oluyor, bazılar daha geride..

1.000’in altında kalanlar Kıbrıslı, Volkan, Vatan oluyor.. Diğer gazetelerimiz ise Ortam, Sözcü, Demokrat Bakış, Güneş, Spor Dünyası 700’lü rakamların altında günlük bir net satışla piyasada...

Tabii bunlar satış rakamları...

Bir gazeteyi, özellikle de devlet dairelerinde,

kulüplerde, evlerde kaç farklı kişi okuyor; internet sayfasını da katınca hesaba bilemiyoruz.

YeniDÜZEN okurlarına yeniden teşekkürlerimle noktalamak istiyorum yazımı... Ve sevgiyle...