Rum ve Yunanlı ta baştan saptadığı plânını hiç mi ama hiç değiştirmedi. Aramızdakiler bizleri, sözüm ona “Statükoyu korumakla” suşlamakta ve akıllarınca politik prim yaptıklarını sanmaktadırlar. Şimdi aynı silâh kendilerini vurmaktadır. Çünkü Rumun ve de AB’nin oyununa geldiler. Onların işitmek istediklerini söyleyerek iş başına geldiler. Şimdi Rum ve Yunanlı sandıktaki yüzünü çıkarınca, aramızdakiler afalladılar. Kıbrıs sorununun ötesinde KKTC’nin iç sorunlarında sınıfta kalıp,ekonomik darboğaza girince de “Kıbrıs sorunu çözülmeden sorunlar çözülemez” deyip yine Ruma koz verdiler. Oysa seçime yığınla vaadle girdiler. Seçim manifestoları “Kıbrıs sorununu çözmeden sizi refaha kavuşturamayız” demediler. Aksine her sorunu çözeceklerini ilân ettiler halka...
Şimdi ise Rum ve Yunanlının oyununda boğulmaktadırlar. Rum ve Yunanlı dünyaya tek ağızla hitap etmektedir.Ne diyorlar? Yazalım:
1.“Kıbrıs sorunu 1974’de başladı.Türk Ordusu adayı istilâ etti. AB üyesi bir ülkede yabancı asker bulundurulamaz. Türk askeri adadan çıkarılırsa Kıbrıs sorunu çözülür”
Şık sözcükler değil mi?Mağdura sempati yaratan söz dizisi... 21 Aralık 1963’den başlayarak devletin eşit ortağı olan Türkü can evinde vur; evini, okulunu, camisini, işyerini,tarlasını,ağacını yak yık, yakaladığını kurşuna diz. 103 yerleşim biriminden Türk Halkını kov, göçmen yap, Kıbrıs Cumhuriyeti yurttaşı olan bu insanların tek suçu Türk olmak; bunun için Kıbrıs Türkünü katlet, yoldan alıp yok et. 2800 Şehit, 28 bin göçmen yarat. BM Uzmanı Ortega’nın raporunda belirttikleri gerçekleri saf dışı bırakmak için onca yalana başvur. Rum Lider Papadopulos’a “1963 ile 1974 arasında tek bir Türkün burnu kanamadı” dedirtecek kadar kendinden geç.Yani etnik yok ediş suçu işle ve onu da inkâr et...Sonra 15 Temmuz’da Yunan Cuntasının “enosis” darbesini yaşa; onu unutturmak için yasal Türk müdahalesini “işgâl” olarak göster ve işgâl biterse sorun çözülür diyecek kadar pişkin ve küstah ol...
2.Elimizde “Viyana Nüfus mübadale anlaşması” vardır. BM arabuluculuğu ile oluşturulan bu antlaşma gereği, BM denetim ve gözetiminde ve BM tarafından sağlanan kamyon ve otobüslerle, Türk nüfus kuzeye, Rum nüfus güneye taşınmıştır. Bizler onları Uluslararası Hava alanında teker teker sayarak takas ettik. Haliyle karşılıklı olarak yapılan bu nakil esnasında, bunlar birbirlerinin evlerine ve işyerlerine yerleştirildiler.
Yaşadığım Baf olayını aktarayım. Kuzeyden göçen Rum ailelelerin bir kısmı Baf’a taşındı. Henüz oradaki Türkler kuzeye taşınmadıkları için evler dolu. Rum Polisi baskı yaparak Rum göçmen aileleri Baftaki Türk evlerinde her aileye bir odaya yerleştirdiler. Ta ki Türk aileler kuzeye göçmüş olsunlar...Aldığımız telefon mesajlarında durumun vahametini anlıyor ve elimizi çabuk tutuyor, insan üstü çaba sarfederek karşılıklı takasın erken sağlanmasına uğraşıyorduk.Bunlar yaşandı giryeler. Neyi inkâr ediyorsunuz? Yani hem insan, hem mal takası...
Viyana sadece nufus değil “Mal mübadelesi anlaşması” demek dfeğil mi? Halen Rumlar Türk evlşerinde oturup Türk mallarını kullanmıyorlar mı? Bunu saklamak neyi kazandırır? Karşılıklı nakledilen nufus, BM şemsiyesi altında yerinden yurdundan alınıp öte tarafa taşındığında, ötekinin evine yerleştirildiği açık değil mi?. Yani nufus ve mal mübadelesi birlkikte yapıldı.
Geriye sadece resmiyete vermek için mal takası ve tazmini kalmaktadır. Bunu bilmeyenler şimdi KKTC’de sahne aldılar ve saçmalamaktadırlar.
3. Şu anda Güneyde 500 bin yabancı bulunmaktadır.Bunun ezici çoğunluğu Yunanlıdır. Ağırlıklı olarak da RMMO’da görev yapmatadırlar. 100 bini aşkın RMMO adanın Yunanistana bağlanmasının bekçiliğini yapmaktadır.
Buna Rus, Arap,Tayvanlı,Ukraynalı,Pakistanlı’yı da eklerseniz bunlar da mali ve ekonomik alanda onlara katkı koyan nufustur.Para ve emek katmaktadır.
KKTC,Osmanlı gününde bile dışa nüfus gönderdi.İngiliz adaya egemen olunca Türk nüfusu bu kez “Yurttaşlık” oyunu ile azaltıldı. Türk Yurttaşlığını tercih edenler adadan gönderildiler. Köy köy bu liste bizde vardır. Bugün Türkiye’de kökeni Kıbrıslı Türk 450 bin insanımız vardır. İngiltere’de 100 binin üzerinde insanımızın bulunduğu bilinmektedir. Avustralya 30-40 bin insanımızı barındırmaktadır. ABD ve Avrupa’da bulunan Kıbrıs kökenli Türk sayısının 50 bin olduğu bilinmektedir.
Peki “Güneyin” insan gücüne,iş adamına,bankacıya,mühendise,turizmciye gereksinimi var da, KKTC’nin yok mu? Kaldı ki adadan göç edenlerin bır kısmı ve yakınları adaya geriş döndüler. Emek gereksinimi de gerisini taşıdı.
O hâlde Kuzeyde de, Güneyde de, emeğe,sermayeye ve iş becerisine sahip nitelikli insana gereksinim olduğuna göre, birinin ötekinden şikâyeti olamaz. Kalkıp da sen şu kadar kişi Kuzeyden geri gitsin diyemezsin.Bu ekonominin çarkları ile ilgilidir. Kaldı ki Güneyde de bunun karşıtları vardır.İnkâr edilemez.
Hristofyas efendi ve şürekası, akıntıya kürek çekebilir; önemli olan KKTC’de aynı akıntıya kenetlenmiş kaptanlarımızın hezeyanlarıdır.
