Hele yaşamınızı değiştireceğini bildiğiniz ilk adımlar!

Hayatınızda yeni bir sayfa açarlar.

Oğlum Mert de yaşamında yeni bir sayfa açıyor bugünlerde.

Arkadaşları Anıl, İsmet, Mustafa, Görkem, Zeki, Diva, Hürmüs gibi..

Başarı ile sonlandırdıkları İngiliz Okulu süreci sonrasında üniversiteli yaşama adım atıyorlar hep birlikte.

İngiliz Okulu günlerinde aralarında oluşan arkadaşlık ve dostluğu koparmama kararlılığıyla ilk adımlarını atıyorlar yeni yaşamlarına.

Kaç gündür ben de yaşıyorum onlarla beraber bu heyecanı. Ben Londra’da Mert’le birlikte, eşim, küçük oğlum Berk ve ailenin diğer bireyleri de Kıbrıs’ta. Bu arada Londra’daki yakınlarımız da bu heyecanımızı paylaşıyor. Kuzenim İsmail ve eşi Serap başta olmak üzere..

*

Mert önce 18 yaşına gelmenin heyecan ve gururunu yaşadı.

Ve bunun hemen ardından Imperial College’e ilk adımını attı.

Mert’le yeni yaşamına başlayacağı Londra’ya birlikte geldik.

Ayni heyecan içinde olan arkadaşı Anıl ve babası Engin, annesi Rafiya Arı da bu yolculuğumuzda bizimle beraberdi.

Anıl, havaalanında Cambridge Üniversitesi’ne gitmek üzere ayrıldı.

Mert’le birlikte, SOS Anaokulu’da başladıkları okullu olma sürecini artık farklı şehirlerde sürdürecekler.

*

Aileden kopmanın ve artık kendi ayakları üzerinde durmaya çalışmanın ürkek ve farklı bir heyecanı olur insanda.

Sanırım Mert ve arkadaşlarında da böyle bir heyecan yaşanıyor bugünlerde.

Yeni bir ülkede, farklı farklı şehirlerde, yeni okullarda, kendi sorumluluklarını kendilerinin alacağı bir yaşam ve yeni arkadaşlarla yollarına devam edecekler.

Artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak onlar için.

Ve her yeni gün yeni birşeyler katacak yaşamlarına.
Kendi kararlarını kendilerinin vereceği günler başlıyor artık.

Yanıbaşlarında ‘Aman’ dediklerinde anne ve babaları olmayacak.

Verecekleri kararlar ve atacakları adımlarla yaşamlarının bundan sonraki bölümünü şekillendirecekler.

*

İnsan yaşamında açılan her yeni sayfa yeni birçok şeyi de beraberinde getirir.

Mertler için de bu böyle olacak.

Yeni sorumluluklar, sorunlar, arkadaşlıklar, sıkıntılar , güzellikler ve başka birçok şeyi..

Önemli olan ne yapmak istediklerini bilmeleridir.

Hedeflerini..

Çıktıkları bu yolda hepsine başarılar dilerim.

Daha dün gibi kucağımda tuttuğum, elini tutarak yürümesine yardımcı olduğum Mert’in üniversite yaşamının başlamasıyla birlikte bizim için de yeni bir sayfa açılıyor artık.

Bizim için de yaşam değişiyor.

Bir yandan gururunu yaşıyoruz oğlumuzun, diğer yandan bizden kopuşun ilk adımı olduğunu bilerek hüzünleniyoruz.

Ama yaşam bu değil mi?

Biz de böyle kopmadık mı anne ve babalarımızdan.

Ve evin sürekli bir sakiniyken, misafir konumuna gelmedik mi birdenbire?

Mert ve arkadaşları da artık doğup, büyüdükleri, birçok güzelliği ve ilki yaşadıkları evlerinden kopuyorlar.

Üniversitelerini tamamlayıp yeni hayatlara yelken açacakları güne kadar, tatillerde misafir olarak gelip gidecekler bir süre.

Sonra yeni yeni ilk adımlar atıp yeni sayfalar açacaklar.

Tıpkı bizlerin de yaptığı gibi.

İş yaşamı, evlilik derken yaşam geçip gidecek.

Önemli olan insanın sağlıklı bir şekilde bu güzellikleri yaşamayı başarmasıdır.

Ve bunları yaşarken karşılaşacağı zorukları aşabilme becerisini göstermesidir.

Kuşkusuz görünürde anneler için daha zor gibidir bu tür ayrılıklar.

Ne de olsa babalar daha metin olmak üzere yetiştirilip, her zamangüçlü olmak gibi bir rolle görevlendirildikleri için daha az etkilenmiş görünürler. Ya da böyle olmak zorunda hissederler!

Ama gerçekte çok da bir farkı yoktur.

Bundan sonra anne ve babalar olarak görevimiz, onlara bizim gözümüzde hiç büyümediklerini hissettirmeden destek olmaya devam etmek olacaktır.
Ve her anne ve babada olduğu gibi onların önce sağlık sonra başarı haberleri bizi mutlu edecektir.
Bir anne baba daha başka ne isteyebilir ki.

O halde hadi çocuklar bu yolda yürüme sırası sizde. Hem keyfini çıkarın hem de bu dünyada birşeyler bırakma azim ve hedefiyle çalışın.
Kolay gelsin. Başarılar.