Vah ki bu çocuklara...

On yedi yaşındaki çocuk da kendi kullandığı motosikletle, kendi kendine yaptığı kaza sonucunda, yaşama veda etti…

Haberi radyodan duyduğum anda, trafik içindeydim…

Kulağım radyoda, içim parçalanıyor…

Karşı şeritten de ayni anda dört motosiklet geliyor…

Önde, solda olan; ön tekerleği kaldırmış; dümenin sağ tarafını sağındaki motosikleti kullanan arkadaşının sol eli tutmakta!

Kendi sağ eli ile de bazı hareketler yapıyor!

Tümü de kahkahalar atıyorlar!

Çocuklar "alem yapıyor"!

Aşağı yukarı ayni saatlerde, bir başka motosiklet sürücüsünün, Gönyeli'de iki arabaya birden çarpıp, bir kolunu kaybetmek tehlikesi atlattığını, ertesi gün gazetelerden okuyorum…

Katiyyen motosiklet düşmanı değilim…

Önce, bunu belirteyim…

Hatta keseme uygun düşse, bir Harley edinmekte, bir gün duraksamam.

Eh bizim yaşımızda da adam binerse, Harley'e biner…

Motor merakı, benim aile büyüklerim arasında yaygındı.

Çocukluğum motorla geçti…

Ta ki bir motor kazası göreyim!

Bu iki ölümlü motosiklet kazasından sonra öğrendim ki meğer bizim yollarımızda motor için azami sürat, 75 kilometre imiş!

Hayret…

Dr. Mehmet Avcı'nın dediğine göre bu türden tehlikeli hareketleri "zevk" diyerek yapmak, Avrupalı uzmanlara göre, bir "davranış bozukluğu" imiş…

Yanlış anlaşılmasın!

Sadece motorculardan hele hele kaybettiğimiz bu çocuklardan bahsetmiyorum.

Her türden tehlikeli hareketi, "zevk" diye tatbik etmekten söz ediyorum.

Örneğin "Rus Ruleti" oynamak!

Yapabileceğin ilk hatada, riske ettiğin şey kendi hayatın ise izninizle bu en temel iç güdü olan, yaşamı sürdürmek iç güdüsüne de karşı, bir "davranış bozukluğu"dur…

Dün, adam Akova'ya dönüyormuş, arkadan gelen "koyunca, oturtturmuş"!

Hastanede yatıyor!

Yoğun bakımda!

Suçu?

Köyüne gidecek, sağa dönüyor!

Dönme!

Ne dönecen?

Yolumu kesen?

Girne yolunda tipini verip, önündeki aracı geçiyorsun; arkandan biri hışım gibi ışıklarını aça kapaya geliyor!

Savulun…

Ulan oğlum, nere kaçacam?

Solum dolu…

Uçayım mı?

Roket değil ki bu?

Hayır!

Hızını kesme…

Kaptırmış 160'la geliyor…

Goma da uçacak!

Trafik'te bu türden tavırlarla karşı karşıya gelmeyenimiz, yok…

Zaman zaman kendimiz de hata yapıyoruzdur ama bile bile bu riskleri alan 17 yaşında, 20 yaşında çocukları kaybedince "yollar" diye tutturmamıza da ben bozuluyorum.

ABD'de şehirlerarası yollarda azami sürat, 90 mil'dir örneğin…

110 km…

Yolsa, yol!

Daha iyisi var mı?

Amerika kadar kazanıp, o kalitede yol yapalım tabii ama önce şu "davranış bozukluğu" meselesini halletsek?

Yolu isteyelim, ama yapılana kadar inadına kendimizi öldürmek zorunda mıyız?