Yalçın: "İzole hayattan herkes mutlu"

Yeni bir yıl yeniden..
Adettendir, her yeni yıl girişinde yolcu edilen yılda yaşananların anlatıldığı ve eleştirildiği, yeni girilecek olan için ise iyiliklerin dilendiği yazılar yazılır.. Bunca yıldır hep umutla dilenmesine rağmen, çağdaşa ve daha iyiye yönelik kayda değer bir değişim yaşanamıyorsa kuru dilekte bulunmanın da bir anlamı kalmıyor. Onun için sanırım bu bir "dilek yazısı " ndan çok güncellenmiş bir "durum tespiti" olacak.. Bugün süren durumdan kaynaklanan bezginlikle yazılan bu girişe karşın acaba hiç mi değişim fırsatı yakalayamadık veya yaşamadık?

Yakın geçmişimize şöyle bir dönelim ve hayatımızda ne gibi değişiklikler olmuş ve bu değişimi getiren neler yaşamışız bir bakalım.. 1974 Barış Harekâtı, yaşanan önemli değişiklikleri getiren en büyük olay olarak görülüyor. Bu tarihten sonra adanın her yanına dağılan insanlarımız bir arada ve güvende yaşamaya başlıyor. Hâkim gücün silah ve kaba güçten, para, yani ekonomik güce evirilmesi ile eskiye nazarla daha özgür ortam kendi siyasetini yaratıyor, arada birkaç biçimsel değişimle yeni düzenimiz hayata geçiyor, yerleşiyor.. Uzunca bir süre küçük "aykırı" gruplar dışında dünyanın geri kalanından izole bu hayattan hemen her kes mutludur..

Fakat yeni bir çağa girilmiştir, dünya ve özellikle en yakın çevremiz bizim otuz yıl evvel bıraktığımız noktada değildir ve değişimin, gelişen bilgi çağıyla birlikte evimizin yeni konuğu olması işleri değiştirmiştir. Bu dönemde Kıbrıs Türkleri kendilerinin de parçası olduğu etkinliklerle tarihlerinin en büyük değişim fırsatını yakaladılar. Güneyle kapıların açılması, BM Kapsamlı Çözüm Planının ortaya çıkması ve referandum da verilen evet yanıtı ile belli bir yol alınmasına karşın, sürecin doğru yönetilememesi büyük fırsatın kaçırılması ile sonuçlandı..

Bugün tüm verileriyle benzer bir süreci yaşamamıza karşın o günlerdeki toplumsal heyecan neden yok? Tencerede biriken yüksek gaz açılan yeni supaplarla boşaltılmış, ocağın altı biraz kısılmıştır. Ve bazı aktörlerin yer değiştirmesi ile düzen kendi ince ayarını yaparak yeni rölantiyi yakalamıştır. Değişimse bir başka bahara kalmış gibi durmakta..

İş yaşamından gelen ve sivil toplumda görev almış bizim gibi kişilere katıldığımız her etkinlikte sorulan klasik soru şu oluyor; "nereye gidiyoruz, sorunlar nelerdir, nasıl bir değişimi öneriyorsunuz?"

Belki kırk kez raporlanmış kayıt altına alınmış şeylerden bir bölümü tekrarlanır her seferinde ve ne işe yaradığı kendinden menkul sohbet sürer gider.. Aslında sorulması gereken ; "bu değişimi gerçekten isteyen var mı?" sorusudur.

Eğer özlenen değişim gerçekleşirse, oyun birilerinin "ön izni ve olmazı olur yapan girişimine" bağlı olmaktan çıkacak, gerektirdiği şekilde kendi kuralları ve çağdaş prosedürü içinde akıp gidecektir.. Kimin işine gelir?

Yine de buna razı değilsek, hep birlikte dıştan gelecek yeni kırılmaya kadar bekleyeceğiz demektir. Ve öyle de gözüküyor durum..

Dileğimiz bu kırılmanın olumlu yönde olmasıdır.. Peki, bu beklemede hiçbir şey yapmayacak mıyız? Tabii ki hayır, umudu kesmeden, geleceği doğru şekillendirecek unsurları talep etmeye ve bu yönde çalışmaya devam edeceğiz, biz İŞAD'lılar havlu atmayı sevmeyiz.

Ne olursa olsun, her yeni yıl, yeni bir heyecan ve yeni umutları taşır içinde..

Bu güzel ülkede yeni bir yılı karşılamanın güzelliğini paylaştığımız her kese sağlıkla yaşanacak mutlu bir yıl dilerim.