Ambargo altında kalkınma(4)

Ambargo altında kalkınma(4)

Bugün Rum-Yunan ambargosu altında neler yapıldığına ve nelerin başarıldığına yine ışık tutmayı sürdüreceğim. Çünkü 2008 yılının sonuna dayanırken ve de güya "Şimdi barış ve anlaşma" sloganı ile halkın gözü boyanmak istenirken bile Rum ve Yunan ambargosu sürdürülmekte,Türke yaşam hakkı tanınmamaktadır. Üretim öyle,ithalat öyle,ihracat öyle. Amaç her alanda Ruma ve Yunana kul kurban olmak.Amaç "Kıbrıs Türk Ekonomik varlığını" engellemek.Türke kapı kulu muamelesi yapmak."Birleşik Kıbrıs" dedikleri kuşkusuz, "Kıbrıs(Rum)Cumhuriyeti" olup Türke biçilen kaftan "İşçiliktir".

PRIO Güneyde faaliyet gösteren bir kamu araştırmaları kuruluşu. Bulgularını yayınladı. 2004 yılında karşılıklı ticaret hacmi 475 bin Eura olarak saptandı. 2007 yılında bu 32 milyon Euro'yu buldu. 5 milyon Euro'nun Türkün günlük alış verişi olduğu,Rumun kesesine aktığı ve gerisinin kayda geçen genel ticaret olduğu vurgulanmaktadır.

Bugün geçmişten günümüze ambargolar açısından özel sektörü değerlendireceğim.1963-1974 döneminde ve daha sonra "Kamu", ağırlıklı olarak Kıbrıs Türk Halkına sahip çıksa da "Özel Sektör" de kendini toparlamış ve üzerine düşeni yapma çabasına girmişti.

O karanlık günlerde,iki millik toprak parçalarına sıkışmış kalmış olan Türk Halkı, yavrusuna içirecek süt bulamadığı için ithâl kutu sütü sağlamak için bile meydanlarda miting yapmak ve başta BM olmak üzere dünyanın dikkatini toplamaya çaba harcamıştı. Çünkü Türk Halkı Anavatan Türkiye'den gönderilen Kızılay yardımları ile ayakta tutunmaya çaba harcıyordu. Bazan belirli kesime maaşlar bile yiyecek maddeleri ile ödeniyordu.

Buna rağmen "Kıbrıs Türk Yönetimi" altında örgütlenme ve ekonomik hayatı düzenleme sürdürüldü.Kamu kesimi özellikle "Kooperatiflerle" ciddi adımlar atarken,CYPFURUVEX,Sanayi Holding,Toprak Ürünleri Kurumu,Süt Kurumu,Tarımsal Donatım Kurumu,Kamu eliyle toprak ve hayvancılık için "Çiftlik" örgütlenmesi, Kıbrıs Türk Halkına büyük katkı koydu. İhracat çarkı çevrildi. Narenciyede yıllık 320 bin tonluk üretime ulaşıldı.Bunun 250 bin tonu sofralık olarak ihraç edildi,geriye kalan meyve suyu olarak değerlendirildi.Sanayi Holding,üretimini, Libya'ya ve Türkiye'ye ihracata başladı. Bu örgütlerde görev yüklenen "Kıbrıs Türkünün genç beyinleri" Ambargoyu paramparça ettiler ve Kıbrıs Türk Halkının neler yapabileceğini kanıtladılar.Bu bir tarihtir.

Özel sektör içte yatırım ve üretime katkı koyarken, dıştaki Türklerin desteğini sağladı. Asil Nadir'in özel görevle Rahmetli İrfan Nadir'i adaya göndermesi ve girşimlere başlaması dönüm noktası oldu.Narenciyede,bunun üretim ve ihracatında gereken ara mallarda dev adımlar atıldı.Meyna şirketi Cypfruvex kadar narenciye ihracatı yaptı. Modern paketleme ve daha sonra meyve suyu için modern tesis kurdu.Özel sektör girişimcilerine cesaret verdi.

Eksik bilgilerimi Sayın Hüseyin Onbaşıoğlu'ndan aldım. UNIPAC, Meyna'yı desteklemek için GaziMağusa Serbest Bölgede kurulan karton paketleme fabrikası idi. İçteki ihtiyacı karşıladı. Döndü Mısır ve Türkiye'ye ihracat yaptı. Daha sonra Filistin'in Gazze bölgesine girdi ve Şarja'ya kadar ihracat başardı. UNIPAC, ABD'den düşük maliyetle karton ham maddesi ithâl ederek üretim maliyetlerini düşürdü,satış fiyatını aşağıya çekerek Rumların "Cuvas ve Salamis" fabrikalarının elindeki pazarı aldı. O günlerde Onbaşıoğlu başkanlığında, Mete Tümerken ve Ayer Delideniz dış pazarlama için sonsuz çalışma yapmışlar üçüncü ülkelerde Unipac'ı tanıtmışlardı.

Elbette Kıbrıs Türkünüğn bağrından çıkan ve geçmişe de damgasını vuran Türk Özel Kuruluşları bu döneme de katkı koydular. Ben ayrım yapmamak için isim saymıyorum. Ama Kamu ve Özel sektör, gerçek adımlarla Rum ve Yunanlının ambargosunu delmeyi başardı. Kıbrıs Türk Halkının bu topraklarda tutunmasını perçinledi.

Rum ve Yunan ambargosu altında kalkınmayı konuşmaya devam edeceğiz.