Ankara gerçekten CTP’yi istemiyor mu ?!

YDP Genel Başkanı ve Bayındırlık Ulaştırma Bakanı Erhan Arıklı dün bende konuktu. Pek çok şeyi konuştuk ve konu olası bir seçimden sonra kim kiminle nasıl hükümet kurara geldi. YDP’nin CTP ile hükümet kurmama gibi bir durumu olmadığını anlattı Erhan başkan ancak UBP ile daha uyumlu bir hükümet kurabileceklerini de ifade etti. Konu döndü dolaştı CTP ile Ankara Hükümeti uyumlu çalışır mı çalışmaz mı konusuna. Erhan başkan CTP’nin geçmişte yaptığı hataları anlattı ve sıkıntıları dile getirdi.

Dedi ki örneğin Su projesi meselesi “karşı çıktılar” dedi ve ekledi Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın KKTC Meclisinde konuşma yapmak için geldiği dönemde CTP’nin bu ziyarete katılmalarını hatırlattı. Bunlar hep kötü izlenimler diye ekledi. Hatta zamanında CTP Genel Başkanı olan Tufan Erhürman katılmayı istemiş ancak CTP Parti Meclisi bunu reddetmişti.

Şimdi gelelim can alıcı soruya; olur da CTP seçimlerden sonra Hükümet olursa Türkiye ile uyum içinde çalışır mı ?

Bu sorunun aslında net bir cevabı yok. Ben CTP’li konuklarıma bunu soruyorum; onlarda “tabii ki uyum içinde çalışırız” diye yanıtlıyorlar. Peki bu soruyu bir de tersten soralım; Ankara, CTP ile çalışmak ister mi? Elbette Ankara Hükümetinin , KKTC halkının demokrasisine saygısı vardır bundan hiç kimsenin şüphesi olmasın. Ama çalışmak istemeyebilir ve UBP’nin başında olduğu bir hükümet formülünü dizayn edebilirler.

Çeşitli kaynaklardan bize gelen bilgilere göre UBP ikinci parti bile çıktı olur da nisap sayısı yani çıkardığı vekil sayısı üçlü bir hükümet kurmaya yeterse UBP’nin hükümet kurmasını desteklediklerini işittim. Ne kadar doğrudur bilemem ama bunu son zamanlarda oldukça sık duyuyorum.

Öte yandan Ankara’dan bazı isimlerin seçime giderken UBP’nin birlik ve beraberlik içinde hareket etmesini sağlamak için KKTC’ye yapılan ziyaretlerin sıklığının arttığı da somut birer gerçektir bunu da yeri gelmişken söylemekte fayda var. CTP yapısı gereği hep muhalif bir yapıda olmuştur Türkiye Hükümetlerine karşı bunun onlarca örneği var. imzalanmayan protokoller, reddedilen su projesi, meclisi Sn Erdoğan geldiği için boykot etmeler ve daha nicesi.

Evet Talat döneminde Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Mehmet Ali Talat arasında oldukça sıkı bir dostluk kurulmuştu. Bu dostluk öylesine sıkıydı ki Talat Türkiye’de yaşasam AK Partiye oy veririm diye beyanatta bulunmuştu. Tabi sonra Talat’ın Ankara ile arası açılınca oy vermem artık diyerek fikrinin değiştiğini de beyan etmişti hatırlayacaksınız.

UBP aslında Türkiye-KKTC ilişkileri çözmüş bir partidir. UBP Hükümete geldi mi Ankara ile oldukça sıkı bir işbirliği içerisinde hareket eder ama bu CTP de yok. Hal böyle olunca da Ankara, CTP ile uğraşacağına UBP’li bir hükümetle çalışmayı tercih eder.

Tabii seçim sonuçlarının ne olacağını hiçbirimiz bilmiyoruz. CTP tek başına iktidar olacak diyenler olduğu gibi CTP 23 vekil çıkaracak ama hükümeti UBP kuracak diyenler de var. UBP’nin çok düşeceğini söyleyenler olduğu gibi havanın artık UBP’nin lehine estiğini ve UBP’nin birinci parti çıkacağını söyleyenler de var. artık istediğinize varın siz inanın. Ama yeri gelmişken söylemekte fayda var; evet UBP yelkenlerini doldurmaya başladı. Açıkçası ben UBP ile CTP’nin başa baş bir seçim sonucu çıkaracaklarına inananlardanım. CTP’yi küçümsememekle birlikte UBP’yi de oyun dışı görmüyorum.

Evet sonuç olarak Ankara’nın gönlünde yatan UBP’li bir hükümet modelidir bunu herkes beğenmese de idrak etmelidir. Olur da CTP iktidar olursa Merkez Bankasının borçlanma yetkisi vermemesi halinde Maliye Bakanı Berova’nn dediği gibi 3 aydan fazla hükümette kalamazlar bu gerçeği de unutmayın.

Bunlar gerçeklerdir. Mali durum ortada. Borçlanmadan hiçbir hükümet maaş ödeyemez, işte o borçlanma da Ankara Hükümetinin rızası ile gerçekleşiyor. Bu nedenle iddiaya göre Sn Sıla Usar olası bir hükümet durumunda Ankara ile sıkı ilişkisi olan  Birikim Özgür’ü Maliye Bakanı yapmayı düşünüyor.

Bakalım daha çok konuşacağız.

*********************

Günün Sözü

Hayat, felaket, yalnızlık, yüzüstü bırakılmışlık, yoksulluk... Hepsi birer savaş alanıdır ve kahramanını bekler.

Victor Hugo