Alexa atrk.gif
banner
banner
banner
banner
Ana Sayfa >> Yazarlar Rasıh REŞAT | 9 Temmuz 2018, Pazartesi

Bu Dünya Kupası bana çok iyi geldi

Paylaş  
17
4
17

Bugünlerde çok keyifliyim.

Siyasetten daha fazla konuştuğum ve düşündüğüm bir konu var hayatımda şu anda. Büyük ihtimalle ondandır bu keyfim.

Yaşım gereği hatırladığım ilk Dünya Kupası İspanya’da gerçekleşen 1982 dünya kupası idi. 9 yaşındaydım.

O zamanlar Sovyetler Birliği vardı. Almanya’nın Batı’sı vardı. Yugoslavya ve de Çekoslovakya gibi ülkeler vardı.

Futbol bugünkü gibi rengarenk kramponlarla değil, siyah kramponlarla oynanır. Hakemler de siyah giyerdi. Öyle videolu hakemler de yoktu.

Tanrı’nın eli vardı.  Hatalar vardı.

Sanırım futbol merakı ve futbol oynama isteği o günlerde oluştu. Hatta futbol oynarken hangi mevkide oynayacağıma yine 1982 Dünya Kupası’nda karar vermiştim.

Kaleci olacaktım.

Nasıl olmazsın ki?

Batı Almanya’nın kalesinde daha sonra Fenerbahçe’nin kalesinde boy gösteren Toni Harald Schumacher vardı. İtalyan efsane kaleci Dino Zoff, 40 yaşındaydı 1982 Dünya Kupası’nda ama harikalar yaratıyordu. Belçika’nın efsane ve de tanıdık kalecisi Jean Marie Pfaff da vardı o turnuvada. Daha sonra Trabzonspor’da da oynamıştı. Ve tabii ki Sovyet Kaleci Rinat Dasayev. Dünyanın en iyileri arasında sayılıyor halen.

Böyle bir Dünya Kupası ile futbol farkındalığı edinen bir çocuk, boyu biraz uzun, refleksleri de yerinde olunca haliyle kaleci olmak ister.

Futbol aşkı böyle başladı bende.

Futbolu pek sevemeyen, 22 kişinin bir topun peşinde koştuğu ve milyonlarca kişinin onları anlamsızca izlediği bir oyun olarak algılayan, ama oğlunun isteklerine hayır demeyi hiç sevmeyen Babamın hoşnutsuzluklarına karşın oynamaya ve futbolu takip etmeye başladım. Hem de büyük bir aşkla. 

Sonra üniversite, yurtdışında yaşam, sakatlıklar, sigara, hareketsizlik gerektiren mesleğin getirdiği fazla kilolar ve tabii ki kimlik kartımın yıllar içerisinde eskimesi beni oyundan çıkardığı gibi, oyunu takip etmekten de uzaklaştırdı. Yani futbol aşkım dindi, soğudu, hatta zaman zaman yok oldu bu süreç içerisinde. 

9 yaşında “milli olduğum” 1982 İspanya Dünya Kupası’ndan sonra bugünlerde izlediğim 9’uncu Dünya Kupası. Futbol tutkum her 4 yılda bir biraz daha erozyona uğradı. 

Ta ki Rusya’da gerçekleşen ve yarından itibaren yarı finallerine kilitleneceğimiz 2018 Dünya Kupası’nın başlangıcına kadar.

Aşkım depreşti resmen.

Bütün programımı maçlara göre ayarlamaya, işlerimi ona göre düzenlemeye başladım. Maç başlama saatine kadar ve maç süresindeki heyecanıma ben bile inanamıyorum bazen.

Hele hele söz konusu İngiltere ise iş başka oluyor.

Bugünlerde her şey İngiltere için.

Bu Dünya Kupası’nın, Dr. Bülent Dizdarlı’nın sosyal medyada çok güzel işaret ettiği gibi çok özel ve öğretici yanları oldu bütün dünya için.

Japonların oturdukları tribünleri maçtan sonra temizlemeleri, Kolombiyalıların engelli bir Suudi taraftarın maçı izleyebilmeleri için 90 dakika boyunca sandalyesini omuzlamaları ve bunun gibi birçok noktaya işaret ederken, daha birçok olayın olduğunu da yazıyor sevgili doktor.  

Ve ekliyor: “Futbol hakikaten sadece futbol değildir. Hayatın gerçeğidir. Futbolu sevmek hayatı sevmektir”

Galiba doğru söylüyor. Bu Dünya Kupası bana çok iyi geldi.

Bu İçeriğe Emoji İle Tepki Ver
1
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 

Facebook yorum
YORUMLAR
0
ONAY BEKLEYENLER
0
YAZARIN SON 10 YAZISI
21 Eylül 2018, Cuma    Cübbenin rengi değişince kahraman olunmuyor
6 Eylül 2018, Perşembe    Neydi olacağı
31 Ağustos 2018, Cuma    Hani “eşit işe eşit ücret” hassasiyeti?
25 Ağustos 2018, Cumartesi    Bir Post-Bayram yazısı
19 Ağustos 2018, Pazar    Yerim ben sizin toplumsal seferberliğinizi
18 Ağustos 2018, Cumartesi    Şu kira kuru meselesi
17 Ağustos 2018, Cuma    Şimdi oldu işte
15 Ağustos 2018, Çarşamba    Deneyim, çene, domates ve bizim ekonomistler
14 Ağustos 2018, Salı    Fırsatçı tüccarların raflardaki gezintisi 
13 Ağustos 2018, Pazartesi    Her adam kendine...

banner
banner
banner
banner
banner
banner
banner

Cübbenin rengi değişince kahraman olunmuyor
Rasıh REŞAT | 21 Eylül 2018, Cuma
Cübbenin rengi değişince kahraman olunmuyor
Afrika’ya yapılan saldırı davasında KKTC mahkemelerinden beklenmedik derecede hızlı bir şekilde çıkan mahkumiyet kararı karşısında bizi şaşırtan ve de adalete güven duygumu...
Neydi olacağı
Rasıh REŞAT | 6 Eylül 2018, Perşembe
Neydi olacağı
Bizim Mehmet Ekin Vaiz’in zaman zaman kahkahalara boğduğu, zaman zaman ise kara kara düşündürdüğü skeçlerden oluşan haber bülteninin adıdır yazının başlığı. Kıbrıslılar, “Zaten beklenen de buydu” ya da ...
Hani “eşit işe eşit ücret” hassasiyeti?
Rasıh REŞAT | 31 Ağustos 2018, Cuma
Hani “eşit işe eşit ücret” hassasiyeti?
İrsen Küçükbaşbakanlığındaki KKTC hükümetinin “Göç Yasası” diye sendikalar tarafından adlandırılan ve şimdilerde bakanların bile bu isimle adlandırdığı, “Kamu Çalışanlarının Ma...