Lefkoşa’ya kapı yok ama ilerleme var... Hayırlısı…

Liderler görüşmesinden Lefkoşa haricinde iki kapı çıktı. Cumhurbaşkanı Tufan Erhürman’ın basın açıklamasını okudum. Cumhurbaşkanı Tufan Erhürman’ı severim. Son derece temiz ve düzgün bir adamdır. Cumhurbaşkanı seçildikten sonra ateşten gömlek giyip yollara düşmüştür. Hani derler ya içi seni yakar dışı da beni yakar, Cumhurbaşkanının durumu da aynen o hesaptır bana göre. Düşünsenize federasyonu destekleyen ve bunu yıllardır savunan bir partiden aday olup Cumhurbaşkanı seçileceksiniz ama ondan sonra federasyon kelimesini ağzınıza alamayacaksınız. Kolay mı? Bence hiç kolay değil. Türkiye büyük devlettir, kaç yüzyıllık mirasın devamıdır. Sözü kanun hükmündedir. Son derece de başarılı bir lideri vardır; Recep Tayyip Erdoğan. Hayran olmamak elde değil. Türkiye'yi yönetmek öyle kolay iş değildir. Herkesin başarabileceği bir iş de değildir. Gelin görün ki Cumhurbaşkanı Erdoğan bu işi hayli iyi yapıyor, son derece başarılı ve güçlü bir Devlet adamdır ve bu Adam çıkıp diyecek ki “Kıbrıs'ta iki devletli çözümü savunuyoruz” ve bu söze karşın siz çıkıp diyeceksiniz ki hayır ben federasyonu savunuyorum. Bu siyaseten mümkün değildir.

Cumhurbaşkanı Erhürman’ı takdir ediyorum. Ne federasyon diyor ne iki devlet diyor ama Türkiye’nin de kaygılarını gözeten ve tek kelimeyle çatışmayı ortadan kaldıran dört maddelik ön şart geliştirmiştir. Bu ön şartlar Cumhurbaşkanını hayli rahatlatmıştır. Federasyoncuları küstürmeden Ankara’yı da kırmadan karşısına almadan ayakları yere basan bir süreç yürütmektedir.

Bunların hepsi iyi güzelde ben Cumhurbaşkanının dünkü açıklamasında ilerlemeden söz etmesini yadırgıyorum. Allah aşkına Sn. Başkan neyin ilerlemesi? Bir yıllık Cumhurbaşkanlığı sürecinde sadece iki kapı. Elbette ki küçümsemiyorum, kabahati de Cumhurbaşkanına bulduğum yok onu da açıkça söyleyeyim. Çözüm istemeyen bir Nikos'la iki kapı açabilmek eğer bir ilerleme ya da başarıysa bu başarıyla yetinecek olan varsa ona da diyeceğim bir şey yok.

Ne oldu Rum Yönetimi, Cumhurbaşkanı Erhürman’ın dört maddelik önerisinden hangisini kabul etti de bizim haberimiz olmadı. Siyasi eşitlik? Dönüşümlü başkanlık? Başa dönmeme maddesi? Rum yönetimi bunların hangisini Kabul etti de bizim haberimiz olmadı. Bu nedenle üzülerek söylemek durumundayım ki Cumhurbaşkanının koyduğu dört maddelik ön şartın hiçbiri Kabul edilmemiştir. Ama Cumhurbaşkanı çıkıp başladığımız yerden çok ilerdeyiz diyebiliyor. Bunu nasıl diyebiliyor onu da anlamak güç. Başladığımız yerden bir adım bile önde değiliz.

Ağır aksak buluşmalar oluyor o kadar. Haa şunu da yazmak lazım bunların yaşanmasında Cumhurbaşkanı Erhürman’ın bir hatası ya da kabahati yoktur. Bunun sorumsuzluğu tek kelimeyle Rum lider Nikos'a aittir. Cumhurbaşkanı son derece doğru bir strateji yürütmektedir, hakkını da teslim edelim aman bir yanlış anlama olmasın.

Demem o ki Kıbrıs meselesinde bir arpa boyu yol alınmamıştır. Guterres'in de katılacağı bir zirve olacak, belki oralarda bir şeyler olur. Olmasını da çok isterim. Yahu Rum lider masaya artık “Kıbrıs Cumhuriyeti Başkanı” olarak oturacağım diyor ve  biz bu adamla müzakere yapacağız. Nasıl olacak nasıl yapılacak bu zirve anlamak gerçekten güç.

Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan daha dün Rum yönetimini açık bir şekilde uyarmış ve alırız paçanızı aşağı mealinde bir açıklama yapmıştır. Ortam bu kadar tatsız ve tuzsuzken Kıbrıs meselesinde başladığımız günden bugüne çok ilerleme kaydettik demek kimse kusura bakmasın ama doğru bir söylem olmamıştır.

Erhürman’ın yaptığı yanlıştır demiyorum ama sonuç olarak aynı noktaya geliyoruz. Müzakeresizlik. Ya da sınırlı sonuçlara başarı diyeceğiz ve bunu halka böyle pazarlayacağız. Ee bunu da kimse yadırgamayacak. Nasıl olacak bu iş?

Kim bilir belki de bizim bilmediğimiz perde gerisinde başka gelişmeler vardır. BM Genel Sekreteri Guterres son derece heyecanlı ve hareketli. Belki de biz havanda su dövüyoruzdur. Perde gerisinde taraflar anlaşmış yeni bir lige çıkacağızdır da biz garip gazeteciler bir şey bilmiyoruzdur.

**********************

Günün Sözü

"İtiraf edeyim, hâlâ umutluydum... Şimdi Tanrı'ya şükür, hiç umudum kalmadı."

Victor Hugo