Yargı tartışması Meclis'i karıştırdı: Referandum, "Yargıyı uyarıyorum", dikkat çeken aile bağı ve yumruklaşma

Başbakan Ünal Üstel’in yargıda referanduma gidilebileceği yönündeki açıklaması, Cumhuriyet Meclisi’nde sert tartışmalara yol açtı. Ongun Talat’ın Meclis koltuğunda sarf ettiği “yargıyı uyarıyorum” sözleri ve Başbakan’a yönelik ithamları tansiyonu yükseltirken, tartışmaların yumruklaşmaya kadar varması kamuoyunda endişe yarattı. Sürece dair kulislerde, adliye ile siyasetin zirvesinde iki kardeşin bulunması ise dikkat çeken bir ayrıntı olarak değerlendiriliyor.

Yaşananlar, yalnızca anlık bir gerginlik değil; KKTC’de yargı, siyaset ve kuvvetler ayrılığı ekseninde bir süredir biriken gerilimin Meclis zemininde açığa çıkması olarak yorumlanıyor.

REFERANDUM ÇIKIŞI MECLİS’TE DEPREM ETKİSİ YARATTI

Başbakan Üstel’in yargıya ilişkin olası düzenlemelerin halkoyuna götürülebileceğini dile getirmesi, hükümetin mevcut yargı sisteminden memnun olmadığına işaret eden güçlü bir siyasi mesaj olarak değerlendirildi.

İktidar cephesi bu çıkışı, “halkın iradesiyle reform” söylemi üzerinden savunurken, muhalefet kanadı ise söz konusu yaklaşımı, yargının siyasallaştırılması riskini artıran bir adım olarak nitelendirdi.

Hukuk çevreleri, referandumun demokratik bir araç olmakla birlikte, konu yargı olduğunda çok daha hassas değerlendirilmesi gereken bir yöntem olduğuna dikkat çekiyor.

“YARGIYI UYARIYORUM” SÖZLERİ TARTIŞMANIN MERKEZİNDE

Ongun Talat’ın Genel Kurul’da sarf ettiği “yargıyı uyarıyorum” ifadesi, Meclis’te ve kamuoyunda en çok tartışılan söz oldu.

Talat, bu sözlerine ek olarak Başbakan Üstel’i:

• Yargı üzerinden siyasi baskı kurmakla,

• Yargıyı kendi siyasi ajandasına göre şekillendirmeye çalışmakla,

• Anayasal sınırları zorlamakla suçladı.

Bu ifadeler, bazı kesimler tarafından “bir milletvekili nasıl olur da yargıya uyarı yapar ve yürütme organını bu şekilde itham eder?” şeklinde yorumlandı.

Eleştiriler, Talat’ın niyetinden bağımsız olarak, kullandığı dilin kuvvetler ayrılığı ilkesine aykırı bir algı yarattığı noktasında yoğunlaştı.

TANSİYON YÜKSELDİ, TARTIŞMA FİZİKSEL BOYUTA TAŞTI

Talat’ın sözleri üzerine Ahmet Savaşan ile yaşanan sözlü tartışma kısa sürede büyüdü ve fiziki arbedeye dönüştü.

Meclis’te yaşanan bu görüntüler, yasama organının saygınlığı açısından son derece olumsuz olarak değerlendirilirken, birçok kesim tarafından “kurumsal erozyonun göstergesi” şeklinde yorumlandı.

DİKKAT ÇEKEN AYRINTI: ADLİYE VE SİYASETTE AYNI AİLEDEN İKİ İSİM

Tartışmalar sürerken kulislerde gündeme gelen bir başka ayrıntı da dikkat çekti.

Yargı camiasında görev yapan Adliye Kurulu Üyesi Talat Usar ile ana muhalefet partisi Cumhuriyetçi Türk Partisi’nin Genel Başkanı Sıla Usar İncirli’nin kardeş oldukları hatırlatıldı.

Her ne kadar bu durumun hukuki açıdan bir sakınca oluşturmadığı vurgulansa da, yargı ile siyasetin sınırlarının yoğun biçimde tartışıldığı bir dönemde, bu tür aile bağlarının kamuoyunda algısal hassasiyetleri artırdığı ifade ediliyor.

CTP CEPHESİNDE ELEŞTİRİ: YÖNTEM TARTIŞMASI

CTP’nin yargı bağımsızlığına yönelik hassasiyetinin bilinen bir gerçek olduğuna dikkat çekilirken, parti adına kullanılan sert dilin, haklı olabilecek eleştirilerin etkisini zayıflattığı görüşü dile getiriliyor.

Siyasi kulislerde, “mesaj doğru olabilir, ancak kullanılan yöntem ve üslup krizi büyüttü” değerlendirmeleri öne çıkıyor.

ASIL SORU: YARGI REFORMU NASIL YAPILACAK?

Tartışmanın merkezinde olması gereken “yargı nasıl daha etkin, hızlı ve güvenilir hale getirilecek?” sorusu ise yaşanan gerilim nedeniyle geri planda kalmış durumda.

Uzmanlar, sürecin sağlıklı ilerleyebilmesi için:

• Hükümetin reform hedefini açık ve somut şekilde ortaya koyması,

• Muhalefetin eleştirilerini hukuki zemin üzerinden yürütmesi,

• Meclis yönetiminin disiplin mekanizmalarını etkin biçimde işletmesi gerektiğini vurguluyor.

Başbakan Üstel’in referandum çıkışı, siyasi açıdan yüksek risk barındıran bir adım olarak görülürken; Ongun Talat’ın “yargıyı uyarıyorum” sözü ve Başbakan’a yönelik sert ithamları, tartışmayı daha da sertleştiren unsurlar oldu.

Ortaya çıkan tablo, yargıyı korumaktan çok, yargının siyasi çekişmeler içinde daha fazla yıpranmasına neden olan bir sürece işaret ediyor.

Kamuoyunun beklentisi ise, tansiyonun düşürülmesi ve yargı reformunun sağduyulu, şeffaf ve kurumsal bir zeminde ele alınması yönünde.