Alexa atrk.gif
banner
banner
banner
Ana Sayfa >> Yazarlar Ertanç HİDAYETTİN | 20 Temmuz 2018, Cuma

Şükran mı hüsran mı?

Paylaş  
29
17
35

 

Geçmişte her birkaç yılda bir temcit pilavı gibi size sundum aşağıdaki yazımı. Biraz değiştirip tekrardan okurlarıma sunuyorum. Bunun için de hiç özür dilemiyorum.

44 yıldır 20 Temmuzda “şükran” belirtmek için türlü etkinlikler düzenlenir. Gerek Kιbrιs’ta gerek yaşadιğιmιz ülke İngiltere’de, gerekse Avustralya v.s. gibi Kιbrιslιtürklerin yoğun olarak yaşadιklarι ülkelerde.  Her yιl 20 Temmuzda Türkiye Başbakanι veya Cumhurbaşkanι, veya Meclis Başkanι veya hepsi KKTC’ye akιn eder ve bu önemli günde Kιbrιslιtürk siyasileri ile günün ‘anlam ve ehemmiyetini’ belirten kutlamalara, kokteyllere katιlιrlar. Son birkaç yıldan beri de “Şafak Nöbeti” tutulur, binbir masraf yapılarak. Birkaç yıldan beri ara verilen bu müsriflik sanırım bu yıl yeniden yapılıyor.

Bir keresinde ben de bir sol grup üyesi olarak Londra TC Elçiliğinde bu tür bir “şükran” ziyaretine katılmıştım. Sadece bir kez. İlk zamanlardı sanırım. O zamandan sonra hiç katılmadım bu tür şeylere. Çünkü katιlmanın kendime karşι dürüst bir tavιr olmayacağını anlayabildim. Kιbrιslιtürklerin içinde bulunduğu çιkmaza bakarak kime, nasιl şükran belirtebilirim ki? Bu en azιndan benim için büyük bir riyakârlιk iki yüzlülük, çifte standard olurdu.

Kadιn olsam bu günlerde adιmιn Şükran olmasιnι hiç istemezdim doğrusu. Çünkü bugünlerde bu söz bende çok olumsuz hisler çağrιştιrιyor. Bugünlerde bu sözü duymaktan tiksiniyorum, utanιyorum.

Sanιrιm dünyanιn hiçbir yerinde aynι topraklar üzerinde yaşayan halklar aynι günü böyle zιt duygularla kutlamazlar.  Bazılarımızm için “özgürlük, şükran” günü olan 20 Temmuz, adanιn diğer halkι için bir matem havasιnda kutlanιr. Belki de Türkiye asayişi sağladιktan, ve çιkarlarι için gerekli limanι elde ettikten birkaç ay içerisinde adada belirli sayιda asker bιrakιp gitseydi adanιn iki halkι da bu günü aynι duygularla kutlardι. Belki de. 

Normal şartlarda şükran duygusu çok güzel bir duygu. Hem o duyguyu duyanlar hem de o duyguyu yaşatanlar için. Ama bugünkü şartlar hiç de normal değil. Bu duyguyu her Kιbrιslιtürk gibi ben de 1974 yιlιnda yaşadιm.  Benim de yakın ailem İkinci Harekat sayesinde mutlak bir katliamdan kurtarılmıştı. Kahraman Anadolu çocuklarι tarafιndan. İşte benim, onlara şükran borcum var asιl. Ve yıllarca çok zor şartlar altında direnen Kıbrıslıtürk mücahitlere. O tarihten itibaren beceriksiz, korkak bir siyaset güden Türkiye ve KKTC politikacιlarιna değil.

Herşey muhakkak 1974 tarihinde başlamadι. Dünyaya bunu anlatamadιk. Gelip geçen beceriksiz, sandalye düşkünü politikacιlar bunu yapamadιlar. Kιbrιslιtürkler 1958lerden beri acι cekiyorlar. Abluka altιnda, taş dolu ekmek yediğimiz günleri unutmak mümkün mü? Hele Lefke’de UN (Birleşmiş Milletler Barιş Gücü) askerlerinin araçlarιnι görüp de un geldiğini sanarak sokaklara dökülen insanlarι? Kιzιl güneşin altιnda Mağusa Kapιsιnda yoklanmak için beklediğimiz günler de yaşadιk. Cephede vurulan ve kolu katlanmayan yeğenimin bunu Rum Muhafιz Gücü askerlerine belli etmemek için üstüste sigara içtiği halâ gözlerimin önünde. 

Önceleri hissedilen şükran duygusunu hüsrana çeviren birçok faktörler vardιr. 1974 yιlιndan beri tanιnmamιşlιğιmιzι bahane ederek Türkiye’nin yardιmιna muhtaç yasadιk. Halâ da o şekilde yaşιyoruz. Halbuki tüm zorluklara rağmen olanaklarιmιz vardι bizim de. Kullanmadιk. Daha doğrusu kişisel çιkar uğruna bu olanaklar harcandι, eşe dosta, partiliye dağιtιldι.  Leymosunda iki üç ev bιrakιp Kuzeye geçtiğinde Kazafanada yιllarca İngiliz ev sahibinin evinde kiracι olarak oturanlar varken Lefkoşa’da, Mağusa’da evi olanlar ve Güneyde hiçbir mal kaybι olmayanlara saray gibi evler verildi Girne’de, Omorfoda, başka yerlerde. 

‘Bankazade’ sözcüğünü de duyduk ilk kez Kιbrιs’ta. Ve o barιşçι, pasif, aşιrι tolerans sahibi Kιbrιslιtürklerin Meclisi bastιğιnι okuduk basιndan.  Kimileri ganimet içinde gömülü iken aç, susuz, evsiz barksιz genç kişiler bir zamanlar Ahmet Becerikli ve arkadaşlarιnιn halkι mest ettikleri Kuğulu Parkta “TMT, MÜCAHİT DİYE DİYE, BANA KALDI BURASI HEDİYE” diye pankart açιp açlιk grevi yaptιlar.  Particilik, torpil aldι başιnι yürüdü.  Bu tür örneklerle dolu bir yazι bir yιllιk bir dizi olur.  Herkesin bildiği, gördüğü şeyleri tekrarlamanιn anlamι yok.  Ama Kιbrιslιtürkler tüm bu gerçeklerle boğuşurken birçoklarιmιzιn duygularιnιn ‘şükran’ değil ‘hüsran’ olduğunu anlayabilmek çok kolay bence.

Kιbrιs’ta heriki halkιn da gözardι ettiği bir şey var. Kιbrιs’taki olaylardan heriki halk da etkilendi.  Heriki halk da sevdiklerini kaybetti. Heriki halk çocuklarι, kadιnlarι, yaşlιlarι toplu mezarlardan çιktι.  Adamιza barιş heriki halkιn da bu gerçeği anladιğι ve birbirbirine saygι ve anlayιş ve toleransla yaklaştιğι zaman gerçekleşecek. 

Kιbrιs tradejisinin gerçek kahramanlarι da var.  Bunlar Sevgül Uludağ’ιn İncisini Kaybeden İstiridyeler” kιtabιnda bahsedilen Kιbrιslιlardιr.  Bunlar Hristoforos Skarparis’in “Ruhumuzun Gölgesi “ başlιklι şiir kitabιnda bahsettigi “O acι yazιn yüreğinde, yιkιntιlar arasιnda yaralanmιş, dolaşιp duran sevecen gençliklerini bιrakan” kahraman insanlardιr.  Bunlar tüm yaşadιklarι insanlιk dιşι drama rağmen yürekleri barιş, kardeşlik duygularι ile dolu yüce insanlardιr.  Bu tür insanlar varoldukça herzaman için barιş umudu canlι kalacaktιr.

Bu İçeriğe Emoji İle Tepki Ver
1
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 
0
 

Facebook yorum
YORUMLAR
0
ONAY BEKLEYENLER
0
YAZARIN SON 10 YAZISI
17 Şubat 2019, Pazar    Londra'da bardak nihayet taştı
10 Şubat 2019, Pazar    Emeklilik
3 Şubat 2019, Pazar    Kitap, okumak, öğrenebilmek
27 Ocak 2019, Pazar    Başarının sırrı - Entegrasyon  
20 Ocak 2019, Pazar    İki toplantıdan notlar
13 Ocak 2019, Pazar    Nenelerimiz, dedelerimiz
6 Ocak 2019, Pazar    Günah keçileri
30 Aralık 2018, Pazar    Yeni yıl, eski yıl, aynı yıl
23 Aralık 2018, Pazar    Noel zamanı
16 Aralık 2018, Pazar    Liderlik mi, megalomani mi?

banner
banner
banner
banner
banner
banner
banner

Londra'da bardak nihayet taştı
Ertanç HİDAYETTİN | 17 Şubat 2019, Pazar
Londra’da nihayet bardağın taşmasına neden olan son damla bardağa düştü.
Hiç de fena olmadı aslında. Çünkü toplumların gelişebilmesi için bardağın taşması şarttır. Ancak ondan sonra bazı şeyler su yüzüne çıkar ve miy...
Emeklilik
Ertanç HİDAYETTİN | 10 Şubat 2019, Pazar
Nisan ayı hızla yaklaşırken içimi bir korkudur aldı. Emeklilik korkusu. Daha dogrusu aktif çalışma yaşamıma artık son verme korkusu.
Aranızda bunu korku olarak addetmeyi garipseyenler olabilir.
Soguk kış günleri erk...
Kitap, okumak, öğrenebilmek
Ertanç HİDAYETTİN | 3 Şubat 2019, Pazar
Bu yıl, ayda en az dört kitap okuma sözü verdim kendime. Ancak ilk aydan bu sözümü tutamadım.
Sadece bir kitap okuyabildim. Ama Orhan Pamuk’un yeni bitirdiğim kitabı “Kafamda Bir Tuhaflık” sayesinde 4 kitap okumuş gi...