Engellilerin katkıya ihtiyacı yok mu?

“Başbakan Ünal Üstel, Sosyal Sigortalar Kurumunun 50’nci kuruluş yılı dolayısıyla yaklaşık 48 bin emekliye kasım ayında 40 bin TL ikramiye ödeneceğini açıkladı. Üstel, emeklilere verilecek yüzde 10 maaş artışının ise hayat pahalılığı artışına ilave olarak 1 Ocak 2027’de uygulanacağını belirtti.”

Konu bu ve günlerdir tartışılıyor.

Tartışmalar, yorumlar tabi ki siyasi bakış açısına göre değişiyor.

Sosyal sigorta emeklileri, sosyal yardım maaşı alanlar ve elbette engelli insanlar, aldıkları maaş oldukça yetersiz.

Sanırım, bunu söylemeye gerek bile yok.

Sosyal sigorta emeklilerine ödenecek ikramiye, en başta vatandaşa, dar gelirliye fayda sağlayacak.

Bu sigortaların kendi kaynağı.

Bu dönemde yapılması yanlış mı?

Tartışılabilir, ama şuna bakmak lazım, bazı şeyler konuştukça değişmiyor, kararı verecek olan, vatandaş, seçmen.

Peki, engelliler, birçok hakka, hizmete, normal insanlardan, daha zor ulaşan insanlar, onların da ihtiyacı yok mu?

Toplum olmak, sadece aynı sokaklarda yaşamak, aynı şehirleri paylaşmak değildir.

Toplum olmak, herkesin hayatına, haklarına ve farklılıklarına saygı gösterebilmektir.

Her şey devletten beklemek olmaz, hele bu konuda.

Özellikle engelli bireyler konusunda toplumsal bilincin temelinde acıma duygusu değil, eşitlik anlayışı olmalıdır.

Genel bir değerlendirme ile devam edeyim;

Engelli bir bireyin de eğitim alma, çalışma, seyahat etme, sosyal ve kültürel hayata katılma, kendi kararlarını verme ve bağımsız yaşama hakkı vardır.

Toplumsal bilinç, biraz da günlük hayatımızdaki küçük davranışlarda ortaya çıkar.

Engelli park yerlerini artırmak ve önüne park etmemek, görme engellilerin kullandığı kaldırımları kapatmamak.

İş hayatına kazandırmak, önyargıyla hareket etmemek.

Devletin görevi ise erişilebilir kamusal alanlar, eğitim, istihdam olanakları ve güçlü sosyal güvence sistemleri oluşturmak.

Engelli bireyler için, yalnızca bir maaş bağlamak, birkaç sosyal yardım sunmak ya da belirli günlerde hatırlanmak önemli değil.

Önemli olan, hayatın her alanında eşit vatandaş hakkının olmasıdır.

Hükümet yıllar sonra yapılmayanı yapıp, engelli istihdamını gerçekleştirdi.

Ve engelli bir bireye iş vermek iyilik değil.

Konu, ona eşit fırsat tanımak, bu hakkının olduğunu göstermek.

Şimdi seçim zamanı, hem yerel, hem genel seçim için yarışan adaylar, siyasi partiler, engelli ve sosyal anlamda ihtiyaçlı insanlara neler vaat edecek, göreceğiz.

Hükümetin sigorta emeklilerine katkı konusu, mutlaka engelli ve sosyal yardım alan insanlarda dâhil edilmelidir.

Ben, vatandaş tarafından bakarım.

Hayat herkese adil ve eşit değil, bazı insanlar, yaşamlarını sürdürebilmek için ek bakım, sağlık, ulaşım, yardımcı cihaz veya kişisel destek giderleriyle karşı karşıya.

Bu nedenle sosyal koruma yalnızca gelir desteği de değil.

Her konu eleştirilebilir, siyasi olarak tartışma yaratılabilir.

Ancak sosyal olarak dezavantajlı, engelli, yaşlı, yalnız insanlar için bir hak, yardım olacaksa, buna kimse itiraz etmemeli.

Kimden geldiği önemli değil, vatandaşın faydasına olacaksa, olsun, olmalı.

Gerisini vatandaş düşünsün, seçim sandığında kararını versin.