SON 16 GÜN ANALİZİ: Askerlik Siyasetin Oyuncağı Değildir!
MERT MAPOLAR’IN KÖŞE YAZISINI SESLİ DİNLEMEK İÇİN TIKLAYINIZ
Askerliği de siyasetin seçim malzemesi mi yapıyoruz? Askeri siyasete alet etmeyin, hata yaparsınız!
KKTC'de seçimlere doğru geri sayım hızlanırken, ülke siyasetinde vaatlerin, iddiaların ve birbirini zorlayan açıklamaların dozu da giderek yükseliyor. Özellikle son haftalarda askerlik ve bedelli askerlik üzerinden yaşanan siyasi tartışmalar seçim atmosferinin hangi noktaya doğru ilerlediğini göstermesi bakımından oldukça dikkat çekicidir. İktidar partisi, yeni dönemin ilk yasasının koşulsuz bedelli askerlik olacağını, yurt dışında çalışma veya eğitim şartı aranmayacağını, hatta düzenlemenin 30 gün içerisinde yasalaştırılacağını açıklıyor. Ardından bu sözün yerine getirilmemesi halinde, görevden ayrılma taahhüdü de gündeme getiriliyor. Ana muhalefet partisi ise Meclis'in beklenmeden toplanmasını ve konunun seçimden önce görüşülmesini isterken, sivil hizmeti de içeren kapsamlı bir askerlik reformunu savunuyor. Diğer muhalefet partilerinden ise ödeme gücü olmayan gençlerin durumu, bedelin nasıl belirleneceği, taksitlendirme ve askerlik hizmetini sürdürenlerin özlük hakları gibi son derece önemli sorular gündeme geliyor.
Burada asıl mesele, hangi partinin daha iddialı konuştuğu veya hangi açıklamanın salonda daha fazla alkış aldığı değildir. Asıl mesele, ülkenin savunmasıyla, gençlerin geleceğiyle ve toplumsal eşitlikle doğrudan bağlantılı bir konunun seçim meydanlarında ne ölçüde siyasi malzemeye dönüştürüldüğüdür. Bedelli askerlik elbette tartışılabilir. Mevcut sistem değiştirilebilir. Gençlerin mağduriyetleri giderilebilir. Ancak bunlar, sloganlarla değil, hukuki, mali, idari ve güvenlik boyutları birlikte değerlendirilerek yapılmalıdır.
İktidar partisine soralım: Yaklaşık kırk yıldır, bu ülkede yönetimde söz sahibi olan siyasi anlayışlar askerlik sisteminin gençlerin hayatını aksatan yönlerini neden bugüne kadar kalıcı ve adil bir çözüme kavuşturamadı? Bugün ilk yasa olarak sunulan bu düzenleme neden yıllar önce hazırlanmadı? Kırk yılda yapılamayan bir düzenleme, seçimden sonra hangi sihirli formülle, hangi hazırlıkla ve hangi somut hesapla bir anda gerçekleştirilecek? Üstelik yalnızca yasayı Meclis'e getirmek yeterli midir? Bütçesi, uygulama esasları, kapsamı, bedeli ve askeri ihtiyaçlara etkisi önceden hesaplandı mı?
Diğer taraftan muhalefetin de yalnızca eleştirmekle yetinmemesi gerekiyor. Meclis'in hemen toplanması çağrısı önemli bir siyasi çıkıştır. Ancak kapsamlı reform önerilerinin de somutlaştırılması gerekir. Sivil hizmet nasıl uygulanacak? Bedelli askerlikten yararlanamayacak veya bedeli karşılayamayacak gençlere hangi alternatif sunulacak? Zorunlu askerlik süreleri hangi ölçütlerle yeniden düzenlenecek? Askerlik hizmetini fiilen yapan gençlerin hakları ve çalışma koşulları nasıl iyileştirilecek? İktidarın vaatleri kadar muhalefetin alternatiflerinin de hesabı, kitabı ve uygulanabilirliği olmak zorundadır.
Bir başka önemli nokta da bedelli askerlik düzenlemesinin sosyal adalet boyutudur. Her gencin ekonomik imkânı aynı değildir. Bedeli ödeyebilenin askerlik yükümlülüğünü farklı şekilde yerine getirmesi, ödeyemeyenin ise aynı yükümlülük altında kalması nasıl adil bir sistem oluşturacaktır? Bedelli hakkı tanımak başka, herkesin bu haktan eşit şekilde yararlanabilmesini sağlamak başkadır. Bu nedenle düzenlemenin ekonomik gücü yetersiz olan gençleri dışarıda bırakmaması gerekir. Aynı zamanda askerlik hizmetini yapanların emeği, koşulları ve hakları da göz ardı edilmemelidir.
Daha da önemlisi, askerlik sıradan bir kamu hizmeti değildir. Ülkenin güvenliği, savunma kapasitesi, askeri disiplin ve kurumsal işleyişle doğrudan bağlantılıdır. Dolayısıyla ASKERİ SİYASETE ALET ETMEYİN, HATA YAPARSINIZ! Bu uyarı yalnızca iktidara değil, bütün muhalefet partilerine de yöneliktir. Askerlikle ilgili kararlar, seçim kazanmak veya rakibi siyasi açıdan köşeye sıkıştırmak amacıyla değil, ülkenin uzun vadeli ihtiyaçları dikkate alınarak alınmalıdır. Savunma politikalarında, popülizmin bedeli ağır olabilir. Bir ülkede, askeri kurumların güvenilirliği, öngörülebilirliği ve tarafsızlığı zedelendiğinde, bunun sonuçları yalnızca bugünü değil, gelecek nesilleri de etkileyecektir.
Psikososyal açıdan bakıldığında, seçim dönemlerinde gençlerin gelecek kaygısı ve ailelerin beklentileri güçlü bir siyasi etki alanına dönüşür. Askerlik, iş hayatı, evlilik ve ekonomik bağımsızlık gibi konular bir araya geldiğinde, gençler açısından verilen her söz daha da önemli hale gelir. Siyasetçiler bunu çok iyi biliyor. Ancak burada ince bir çizgi vardır: Gençlerin gerçek sorunlarına çözüm üretmek başka, onların beklentilerini seçim döneminde siyasi kazanca dönüştürmek başkadır. Bir gencin geleceği seçim meydanında verilen bir sözün propaganda malzemesi olamaz. Verilen sözün karşılığı uygulanabilir bir yasa ve sürdürülebilir bir sistem olmalıdır.
Üstelik bu tartışma yalnızca askerlikle sınırlı değil. Seçim yaklaştıkça ekonomi, sağlık, enerji, altyapı, istihdam ve Türkiye ile ilişkiler konusunda da büyük vaatler, iddialı takvimler ve siyasi restleşmeler gündeme geliyor. Yıllardır çözülemeyen sorunlar, seçim takvimi yaklaşınca birdenbire çözüm aşamasına gelmiş gibi anlatılıyor. Peki, neden bu çalışmaların önemli bir bölümü seçimden önce tamamlanmadı? Neden vatandaşın yıllardır beklediği düzenlemeler seçim sonrasına bırakılıyor? Siyaset, yalnızca geleceğe ilişkin söz verme sanatı değildir; geçmişte yapılamayanların hesabını verebilme sorumluluğudur.
Burada ülkenin önüne iki farklı ihtimal çıkıyor. Birinci senaryoda, seçim sonrasında vaatler somut projelere dönüşür, Meclis'te uzlaşı sağlanır ve gençlerin mağduriyetlerini giderecek adil bir askerlik reformu hayata geçirilir. Bu durum, ülke adına olumlu bir gelişme olur. İkinci senaryoda ise seçim öncesinde verilen iddialı sözler, seçim sonrasında yetki, kaynak, hukuki düzenleme ve uygulama gerekçeleriyle ertelenir. Böyle bir durumda yalnızca gençlerin beklentileri değil, siyasete duyulan güven de zarar görür. Üstelik askeri konuların siyasi tartışmaların merkezinde kontrolsüz biçimde tutulması, çok daha hassas kurumsal sorunlara da zemin hazırlar.
Ülkenin ihtiyacı, iktidarın ve muhalefetin birbirine meydan okuması değil, ortak akılla çözüm üretmesidir. Başka ülkelerde, askerlik modelleri tartışılırken, ekonomik imkânlar, savunma ihtiyaçları, profesyonel personel yapısı ve alternatif kamu hizmetleri birlikte değerlendiriliyor. Bizde de yapılması gereken budur. Önce ihtiyaç belirlenmeli, sonra model oluşturulmalı, maliyet hesaplanmalı ve toplumun bütün kesimleri için adil bir sistem hazırlanmalıdır. Askerlik reformu, bir partinin seçim başarısına değil, ülkenin ortak geleceğine ait bir mesele olarak görülmelidir.
Sonuç olarak, seçimlere yaklaştıkça, siyasetin dili de sertleşiyor, vaatlerin kapsamı da genişliyor. İktidarın geçmişte yapamadıklarını bugün hangi gerekçeyle yapabileceğini açıklaması gerekir. Muhalefetin ise yalnızca eleştirmek değil, uygulanabilir alternatiflerini ortaya koymak zorunluluğu vardır. Seçmen de alkışlanan sözlerle gerçekleştirilebilir projeleri birbirinden ayırmalıdır. Çünkü seçim günü verilen oyun siyasi karşılığı vardır, ancak seçim sonrasında yerine getirilmeyen vaatlerin toplumsal bedelini bütün ülke öder.
Ve tam da bu noktada, üzerinde düşünülmesi gereken daha büyük bir gerçek var: KKTC’de seçimlere doğru yaklaşırken, iç siyasetten dış siyasete kadar siyasetçi palavraları da çeşitleniyor. Üzülerek gözlemliyoruz ki Kıbrıs Türk halkını aptal yerine koyan çok boyutlu siyasi zihniyetlerle de karşı karşıyayız. Oysa bu halk, yaşadıklarından ders çıkarabilecek, söylenenleri sorgulayabilecek ve verilen sözlerin hesabını sorabilecek bir halktır. Bu millet aptal değildir!
Kararsız seçmeni de büyük vaatlerle, siyasi restleşmelerle ve son dakika açıklamalarıyla kazanabileceklerini düşünenler ciddi bir yanılgı içerisindedir. İnsanlar artık yalnızca ne söylendiğine değil, kimin ne zaman söylediğine, neden bugüne kadar yapılmadığına ve gerçekten nasıl yapılacağına da bakıyor. Siyasetin seviyesi de tam burada ölçülüyor. Rakibini küçümseyen, toplumu hafife alan, ülkenin hassas meselelerini seçim malzemesine dönüştüren bir anlayışın uzun vadede ülkeye vereceği zarar büyüktür.
Son sözümüz, bütün siyasi kesimlere ve seçmene: Askerliği siyasete alet etmeyin. Gençlerin geleceğini seçim hesaplarına kurban etmeyin. Savunma gibi hassas konuları siyasi şov alanına çevirmeyin. Verdiğiniz her sözün arkasında durun ve hesabını verin. Çünkü bu ülke seçimlerden ibaret değildir. Seçimler geçer, siyasi aktörler değişir; ancak ülkenin ve halkın ödeyeceği bedel kalıcı olabilir.
Mert MAPOLAR, C.Ht.
Yorumlar
Dikkat!
Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.