ÇOCUĞUN VARSA MUTLAKA OKUMALISIN: Ekranın ardındaki avcı

Amerika'dan merhaba. Bu kıtada olup bitenleri görünce dünyayı araştırmaya karar verdim. Bakın ortaya neler çıktı! 

*

Bir çocuğun odasına girmek için artık kapıyı çalmanız gerekmiyor.
Bir ekran, bir kullanıcı adı ve birkaç sahte emoji yeterli.

Dünyanın en büyük suç dalgalarından biri artık sokakta değil, telefon ekranlarının içinde büyüyor. Araştırmalar her yıl 300 milyondan fazla çocuğun internet üzerinden cinsel istismar riskine maruz kaldığını gösteriyor. Bu sayı, Avrupa’nın nüfusundan daha büyük bir çocuk kitlesi demek.

Ama istatistikler buzdağının yalnızca görünen kısmı.

Amerika’da görülen bir davada, yetişkin bir adam sosyal medya hesaplarında kendini genç bir çocuk gibi tanıtarak 84 çocuğu kandırdı. Önce arkadaş oldu. Sonra güven kazandı. Sonra özel görüntüler istedi. Ardından şantaj başladı.
Mahkeme sonunda 84 yıl hapis cezası verdi.

Avustralya’da yakalanan başka bir kişi ise oyun platformları ve sosyal medya üzerinden 459 çocuğa ulaşmıştı. Bilgisayarında 23 bin istismar görüntüsü bulundu.

Bu vakalar korkunç. Ama asıl korkutucu olan şu:

Uzmanlara göre internet ortamında 50 binden fazla aktif çocuk avcısı dolaşıyor.
Bir araştırma ise her 5 çocuktan birinin internet üzerinden cinsel teklif aldığını ortaya koyuyor.

Ve çocukların büyük kısmı bunu kimseye söylemiyor.

Suçlular artık sokakta bekleyen yabancılar değil.
Çoğu zaman bir oyun arkadaşı, bir takipçi, bir mesajlaşma arkadaşlığı.

Yöntemleri ise aynı:

Önce güven.
Sonra yakınlık.
Sonra sır.

Bir süre sonra çocuk artık bir yabancıyla değil, “arkadaşıyla” konuştuğunu düşünür. İşte suç tam o anda başlar.

Bu yüzden çocukları korumanın yolu yalnızca “telefonu yasaklamak” değildir. Yasak çoğu zaman çözüm değil, gizliliği artırır. Asıl mesele bilinç ve ilişki kurmaktır.

Her anne babanın çocuklarına öğretmesi gereken temel kurallar nelerdir?
Çocuklar ve ergen gençlerle bu konu nasıl konuşulmalıdır?
İletişim yöntemlerini kullanarak onları nasıl kontrol edebiliriz?
Duygusal iletişimi nasıl başarabiliriz? 
Kısaca bu süreci tehlike yaşamadan nasıl atlatırız?

Bir iletişim doktoru olarak açıkçası bu yolun sabır isteyen bir yol ve bu soruların mutlaka yanıtlanması gereken sorular olduğunu söyleyebilirim. 

Bugün çocukların odalarına hırsızlar pencereden girmiyor.
Bildirim sesiyle giriyorlar.

Ebeveynlerin artık sorması gereken soru: “Çocuğum telefonda ne yapıyor?” değildir.

Asıl sorulması gereken soru bundan çok farklı ve çok daha önemli!

Bu ilişkinizi kurmak için yardıma hazırım. Yeter ki iletişim kurun. 

Çünkü evlatlarımız için bu son derece tehlikeli bir dönem. Üstelik onları bu hataya, yanlış iletişim kuran anne babalar itiyor olabilir. Ama çözümü var.